St. Kilian, Kościół parafialny w Erftstadt, Niemcy.

St. Kilian to katolicki kościół parafialny w centrum Lechenich, w pobliżu rynku. Czerwony ceglany budynek, wzniesiony w latach 1746–1749 i konsekrowany w 1750 roku, ma czterokondygnacyjną wieżę zachodnią zwieńczoną zieloną miedzianą cebulą i krzyżem. Wieloboczna apsyda z wysokimi ostrołukowymi oknami, ceglanymi przyporami i fryzem konsolowym wysuwa się do przodu; z kalenic wznoszą się trzy czerwone pinakle z metalowymi iglicami, a przed apsydą stoi niższa przybudówka z łupkowym dachem.

Pierwszy kościół w tym miejscu jest poświadczony w 1271 roku, gdy arcybiskup Engelbert II z Falkenburga potwierdził prawa kolońskiej kapituły św. Apostołów. W 1485 roku świątynię poświęcono św. Kilianowi. Po pożarze miasta w 1702 roku oraz kolejnych w 1722 i 1744 kapituła św. Apostołów wziosła w latach 1746–1749 barokowy kościół z cegły, konsekrowany w 1750 roku. Od 1864 roku według planów kolońskiego architekta Ernsta Friedricha Zwirnera nawa otrzymała gotyckie maswerki i stopniowane przypory.

Kościół jest poświęcony świętemu Kilianowi, któremu oddano go w 1485 roku i od którego nosi nazwę. Protokół wizytacji z 3 sierpnia 1662 roku odnotowuje, że ołtarze boczne były poświęcone patronom bractw: ołtarz maryjny, wzmiankowany już w 1356 roku, ołtarz świętej Agaty, opiekunki przed pożarem, oraz ołtarz Antoniego Pustelnika.

St. Kilian stoi w centrum Lechenich, niedaleko rynku, w obrębie zachowanego w planie średniowiecznego układu ulic. To czynny kościół parafialny, więc zewnętrze i wnętrze najlepiej oglądać poza nabożeństwami. Ceglaną absydę z wysokimi ostrołukowymi oknami oraz wieżę z zielonym miedzianym hełmem cebulastym widać z sąsiednich uliczek.

Wieżę podwyższono o jedno piętro, ponieważ nowy dach nawy, wzniesiony przez kościół St. Aposteln, zasłaniał jej dolne okna dźwiękowe. Dzwony odlał w 1744 roku Martinus Legros z Malmedy. Na dodanej kondygnacji dzwonowej widać poziome pasy z kamienia ciosanego, odmienne od reszty wieży.