Dinosaurierfährten von Barkhausen, Prehistoryczne ślady skamieniałości w Bad Essen, Niemcy

Ślady Dinozaurów z Barkhausen to skamieniałe ślady stóp kilku dużych dinozaurów z okresu jury, wbudowane w naturalną ścianę skalną. Skały wyraźnie pokazują ślady pozostawione przez dziewięć zauropodów i dwóch dużych drapieżników, które przeszły przez ten obszar 150 milionów lat temu.

W 1921 roku właściciel kamieniołomu Heinrich Vehring znalazł w skale pierwsze odciski; geolog Walther Klüpfel rozpoznał w nich ichnofosylia, a Max Ballerstedt, nauczyciel w Gymnasium Adolfinum w Bückeburgu, zbadał je naukowo. Początkowo odsłonięto tylko kilka tropów zauropodów; inne ślady, w tym tropy teropodów, odkryto później. Kamieniołom objęto ochroną w 1982 roku, w 1983 roku odsłonięto kolejne odciski, a w 2019 roku miejsce otrzymało tytuł Nationaler Geotop.

Tropy zauropodów nazwano Elephantopoides barkhausenensis w 1974 roku przez Kaevera i de Lapparenta, co oznacza „stopa słonia z Barkhausen”; to pierwsze europejskie tropy zauropodów, którym nadano nazwę naukową. Od 2000 roku szklany dach chroni ścianę skalną, a obok ustawiono dwie naturalnej wielkości rekonstrukcje możliwych sprawców tropów.

Ściana skalna jest stromo nachylona, a platformy pozwalają na oglądanie różnych śladów stóp z różnych kątów. Miejsce jest dostępne przez cały rok, chociaż deszcz czasami może sprawić, że ścieżki będą śliskie.

Ślady zauropodów nazwano w 1974 roku Elephantopoides barkhausenensis, czyli „stopa słonia z Barkhausen”; to pierwsze europejskie tropy zauropodów, którym nadano nazwę naukową. Odciski tylnych stóp mają 32–38 cm średnicy, a długość kroku wynosi około 1,5 m. Brak śladów pazurów nie pozwala ustalić, czy zostawiły je młode, czy dorosłe zwierzęta.