Dorfkirche Kladow, Ewangelicki kościół wiejski w Kladow, Niemcy.

Dorfkirche Kladow to kościół ewangelicki zbudowany z prostokątną nawą z rozłupanych kamieni polnych. Wieża ma dach w stylu barokowym pokryty łupkiem.

Pierwszy późnogotycki kościół z kamienia polnego spłonął w 1808 r.; powojenne trudności w Prusach opóźniły odbudowę do 1818 r., gdy nowa świątynia powstała na starych murach obwodowych. Wieża z 1819 r. otrzymała barokowy, falisty hełm. W latach 1952–1953 Artur Reck przebudował wnętrze, dodał kwadratowe prezbiterium i usunął empory; w 2007 r. kościół odrestaurowano.

Nazwa kościoła przypomina średniowieczną parafię Kladow, której patronat do reformacji należał do klasztoru benedyktynek w Spandau; po rozwiązaniu klasztoru w 1558 r. prawo przeszło na urząd Spandau. Wnętrze zachowuje pozłacany srebrny kielich z XV w., odnowiony w 1520 r., oraz mosiężną misę chrzcielną z końca XVII w.

Kościół stoi na skraju starego centrum wsi Kladow, w berlińskiej dzielnicy Spandau. Okoliczne zaułki i pobliski brzeg Haweli zwiedza się pieszo; budynek jest przystankiem na trasie przez historyczne centrum wsi. O godziny otwarcia warto pytać na miejscu, ponieważ obiekt nie jest stale obsadzony.

Wewnątrz znajduje się klasyczny organy z 1865 roku wykonane przez Carl Ludwig Gesell. Kościół przechowuje również złoty kielich z piętnastego wieku i historyczną brązową czarę chrzcielną.