Diepentaler Talsperre, zbiornik

Diepentaler Talsperre to zbiornik wodny koło Leichlingen w Nadrenii Północnej-Westfalii, utworzony za zaporą zbudowaną na początku XX wieku. Zbiornik otoczony jest zalesionymi zboczami i oferuje ścieżki do spacerów i jazdy na rowerze.

Zaporę zbudowano w latach 1902–1908 staraniem Augusta Halbacha wyłącznie do produkcji prądu, nie do zaopatrzenia w wodę. Zbiornik zalał siedzibę rycerzy z Diepental, których potomkowie, rodzina Katterbach, stali się znani dzięki noweli Levina Schückinga i Annette von Droste-Hülshoff. Po ulewach w styczniu 2011 roku zapora nie zdołała zatrzymać wody i rząd rejencji w Kolonii nakazał obniżenie poziomu. W lipcu 2016 roku Wupperverband ogłosił rozbiórkę zapory i renaturyzację potoku Murbach.

Zbiornik zawdzięcza nazwę dolinie Diepental, której siedziba rycerzy von Diepental została zalana podczas budowy zapory. Ich potomkowie, rodzina Katterbach, stali się znani dzięki noweli Das Stiftsfräulein Levina Schückinga i Annette von Droste-Hülshoff. Teren pozostaje prywatną własnością rodziny Halbach, ale jest dostępny publicznie, z gospodą, domkami wakacyjnymi, minigolfem i wędkowaniem nad wodą.

Teren i zbiornik są prywatną własnością rodziny Halbach, ale dostępne publicznie. Główna zapora to wał ziemny o wysokości około 10 m i koronie długości 100 m; grobla drogowa oddziela zbiornik wstępny od głównego. W lipcu 2016 Wupperverband ogłosił plan rozbiórki zapory i renaturyzacji potoku Murbach, więc warunki mogą się zmienić.

Zbiornik zalał siedzibę rycerzy z Diepental; ich potomkowie, rodzina Katterbach, stali się znani dzięki noweli Das Stiftsfräulein (zatytułowanej też Eine dunkle Tat) Levina Schückinga i Annette von Droste-Hülshoff. Zapora i teren pozostają prywatną własnością rodziny Halbach, ale są dostępne publicznie.