Collegium Albertinum

Collegium Albertinum to trzywzorcowy kompleks neogotyckiego stylu z wewnętrznym dziedzińcem położony nad brzegiem Renu, zawierający kaplicę, jadalnię i sale wykładowe. Struktura budynku organizuje te przestrzenie wokół centralnego dziedzińca w symetrycznym układzie odzwierciedlającym jego architekturę.

Seminarium zostało zbudowane między 1889 a 1892 rokiem zgodnie z projektami Johannes Richtera i Gerharda Franza Langenberga na terenie zawierającym pozostałości rzymskich łaźni termicznych. Jego budowa odzwierciedlała potrzebę diecezji kolońskiej nowoczesnego obiektu do formacji księży.

Seminarium służy jako ośrodek kształcenia księży z diecezji kolońskiej, a studenci i wykładowcy kształtują rytm codziennego życia w tej części miasta nad Renem. Kaplica i sale wykładowe łączą praktykę duchową z naukami akademickimi w ramach strukturalnej wspólnoty.

Budynek zawiera specjalistyczną bibliotekę poświęconą teologii i filozofii, która przyjmuje użytkowników zewnętrznych do celów referencyjnych. Odwiedzający powinni wcześniej sprawdzić dostęp, ponieważ niektóre obszary pozostają zarezerwowane dla operacji seminarium.

Szczątki archeologiczne rzymskiego osiedlenia leżą pod budynkiem, odkryte podczas jego budowy w latach 1890. Ten starożytny fundament dosłownie leży pod strukturą neogotyckiego stylu z 19. wieku zbudowaną ponad nim.

Lokalizacja: Bonn

Założenie: 1892

Architekci: Gerhard Franz Langenberg

Styl architektoniczny: Gothic Revival

Współrzędne GPS: 50.73240,7.10815

Najnowsza aktualizacja: 12 grudnia 2025 o 08:50