Das Norwegische Holzhaus, Dom o konstrukcji szachulcowej w Wuppertalu, Niemcy.

Das Norwegische Holzhaus przy Kohlstraße 64 w dzielnicy Uellendahl-Katernberg w Wuppertalu to parterowy dom szczytowy z dachem dwuspadowym, osadzony na masywnym, otynkowanym cokole. Konstrukcję szkieletową wypełniał pierwotnie potrójny poszycie ścienne, a pola mają warstwy desek. Południowo-zachodni szczyt, zwrócony do ulicy, ma dwie osie i czerwone okiennice na parterze; dach wysunięty jest z ozdobnymi deskami okapowymi. Po stronie północno-zachodniej biegnie późniejszy taras pod dachem pulpitowym na drewnianych słupach.

Bankier August Freiherr von der Heydt kupił dom na Wystawie Światowej w Paryżu w 1900 roku i po jej zakończeniu w 1901 roku kazał przewieźć go koleją do ówczesnego samodzielnego Elberfeld. Ustawiono go w Mirker Hain obok nieistniejącej już sali tanecznej „Waldhaus Sanssouci” i w 1905 roku otwarto w nim restaurację. 19 listopada 1992 roku budynek wpisano do rejestru zabytków.

Nazwa nawiązuje do norweskich architektów, których prefabrykowane drewniane domy pokazywano na wystawach światowych około 1900 roku. Zaprojektowany jako dom mieszkalny budynek kupił bankier August Freiherr von der Heydt na wystawie w Paryżu w 1900 roku i otworzył w 1905 roku jako gospodę wycieczkową. Od maja 2006 roku dzierżawczyni prowadziła tu restaurację „The Old Woodhouse” z rustykalno-amerykańską kuchnią i okazjonalnym bluesem na żywo.

Dom stoi przy Kohlstraße 64 na skraju Mirker Hain w dzielnicy Uellendahl-Katernberg. Południowo-zachodni szczyt z dwiema osiami i czerwonymi okiennicami wychodzi na Kohlstraße; dobudowany taras z drewnianymi słupami zewnętrznymi i schodami z żelazną balustradą zajmuje stronę północno-zachodnią. Zamknięty jako restauracja od października 2008 roku, od maja 2018 mieści biuro ubezpieczeń, więc ogląda się go z ulicy.

Dom kupił bankier August Freiherr von der Heydt na Wystawie Światowej w Paryżu w 1900 roku, a po jej zamknięciu w 1901 roku przewieziono go koleją do Elberfeld. Ustawiono go obok nieistniejącej już sali tanecznej zwanej „Waldhaus Sanssouci”.