Rusel, Pasmo wzgórz w Schaufling, Niemcy.

Rusel to zalesiony grzbiet w przednim Lesie Bawarskim na północny wschód od Deggendorfu, należący do gminy Schaufling. Jego zbocza sięgają od 700 do 819 metrów i mieszczą rezerwat leśny Rusler Wald o powierzchni 23,9 hektara, chroniący buczynę, jodlinę i świerczynę na polach głazów. Znajdują się tu pole golfowe, restauracja i dwa wyciągi narciarskie, ale wyciągi i restauracja są obecnie nieczynne.

W XII wieku książę Leopold Bawarski podarował las klasztorowi Niederaltaich w podzięce za przyjęcie i opiekę aż do śmierci. Opat Johann Heinrich Luz kazał spławiać drewno do rzeki Ohe, a w 1719 opat Joscio Hamberger wzniósł gospodarstwo zwane Schwaige. W 1804 Leopold Rechenmacher kupił Rusel od państwa za 9250 guldenów pod warunkiem prowadzenia tam tawerny i poprowadzenia tędy planowanej drogi Deggendorf–Regen; pożar zniszczył wszystko w 1904 roku.

Nazwa Rusel pochodzi od drewnianych rynien do spławiania drewna, zwanych Rusel, zbudowanych za opata Johanna Heinricha Luza (1619–1634), którymi spławiano drewno do rzeki Ohe, a dalej do klasztoru Niederaltaich. Powstała tu gospoda obsługiwała furmanów przewożących towary między Czechami a Bawarią; dziś fundacja Elisabeth-Gilbert-Lichtwer przeznacza dochody z dzierżawy na cele charytatywne.

Rusel leży na wysokości 700–819 m przy drodze z Deggendorf do Regen, dziś Staatsstraße 2135; do 1979 roku B11 biegła przez Ruselbergstrecke. Zakręt Wegmacher tuż przed Ruselabsatz słynie z poważnych wypadków, więc trzeba go pokonywać wolno. Pole golfowe, restauracja i oba wyciągi narciarskie są obecnie nieczynne.

Nazwa Rusel pochodzi od spławów drewna (Rusel), które w XVII wieku kazał zbudować opat Johann Heinrich Luz, by spławiać drewno do rzeki Ohe, a stamtąd do klasztoru Niederaltaich. Rusel jest też patronem elektrowni Ruselkraftwerke w Deggendorfie.