St. Pankratius, Kościół neoromański w Gütersloh, Niemcy.

St. Pankratius to kościół w stylu neoromańskim zbudowany w latach 1889/1890 według projektu architekta diecezjalnego z Paderbornu Arnolda Güldenpfenniga; jest największym kościołem w Gütersloh. Ceglana elewacja ma smukłą iglicę z ciemnym spiczastym dachem i małą zieloną kopułą, niższą część szczytową z wąskimi oknami oraz narożną wieżyczkę obok dużego okrągłego okna. Wnętrze otaczają jasne kamienne kolumny, a galeria nad wejściem mieści organy z szarymi metalowymi piszczałkami, przed którymi wiszą cztery dłuższe srebrne piszczałki z czerwonymi nakładkami.

Kościół został zaprojektowany w 19. wieku przez architekta Arnolda Güldenpfenniga i odzwierciedla zainteresowanie epoki stylami neoromańskimi. Należy do fali budownictwa kościelnego, która rozszerzyła się na Północny Ren-Westfalię w tym samym okresie.

Parafia dzieli patronat św. Pankracego z starszym kościołem Apostołów, używanym wspólnie przez katolików i protestantów w latach 1655–1890, który również nosił wezwanie św. Pankracego. Wspólnota prowadzi szpital Sankt-Elisabeth i należy do związku duszpasterskiego Gütersloh Mitte-West w archidiecezji Paderborn.

Budynek znajduje się w centrum Gütersloh i jest łatwo dostępny pieszo z głównych ulic, chociaż parking może być ograniczony. Spacer po okolicy pozwala docenić, jak kościół wpisuje się w szersze otoczenie lokalne.

Odlewany w 1891 przez Petit & Gebr. Edelbrock dzwon przetrwał obie wojny światowe w sygnaturce, zanim w 1952 go usunięto; nikt nie zapisał, dlaczego i dokąd go podarowano. Od 2009 nowy dzwon w sygnaturce dopełnia siedmiogłosowy zestaw wieży głównej, którego cztery dzwony odlano w 1946 w Brilon przez firmę Junker.