Franckepark, Park publiczny w Tempelhof, Niemcy

Franckepark to przestrzeń zielona w Tempelhof-Schöneberg, która rozciąga się między kilka ulic i łączy się z sąsiednimi parkami. Teren oferuje różne obszary z trawnikami, ścieżkami i ogrodami, które zapraszają do spacerów i spędzenia czasu na świeżym powietrzu.

Theodor Francke (1830–1896) wykorzystywał ten teren jako magazyn dla swojej działalności bielenia kości słoniowej. W 1875 roku Jonathan Kaehler przekształcił go w prywatny park dla rodziny Francke, z górką saneczkową. Spadkobiercy Franckego podarowali park Berlinowi w 1924 roku, a Rudolf Fischer przeprojektował go w latach 1925–1928, dodając ogród różany i zagrodę danieli. Zniszczony w czasie II wojny światowej, został odbudowany w latach 1954–1955.

Kupiec Theodor Francke, który w pobliżu miał bielarnię kości słoniowej, dał parkowi nazwę; w 1875 roku Jonathan Kaehler urządził teren dla jego rodziny. W 1924 roku spadkobiercy Franckego podarowali go gminie Berlin. Ogród różany przy wejściu od osiedla „Am Franckepark” odnowiono w 2026 roku według historycznego wzoru, a fontanna znów tryska.

Dostęp bez barier umożliwiają wejścia przy Tempelhofer Rathaus (przez kolonię ogrodów działkowych 'Feldblume'), Götzstraße (przez Schwarzer Weg) i Albrechtstraße. Park oferuje trzy różne trasy biegowe z niewielkimi wzniesieniami, dlatego chętnie biegają tu biegacze. Ogród różany przy wejściu od osiedla 'Am Franckepark' odnowiono w 2026 r. według historycznego wzoru, a fontanna znów tryska.

Brązowa sowa przy wejściu od Theodor-Francke-Straße była tymczasową rzeźbą Egona Stolterfohta z 1964 r.; zniknęła 13 kwietnia 2013 r., prawdopodobnie skradziona na złom, a na cokole stoi teraz około 40-centymetrowa drewniana kopia. Wcześniej, w 1930 r., znajdowała się tu brązowa figurka kozy jako figura fontanny, przetopiona w 1942 r.