Burg Trausnitz im Tal, Średniowieczny zamek w Trausnitz, Niemcy.

Burg Trausnitz im Tal to niewielki zamek o trzech skrzydłach na pięciokątnym planie nad rzeką Pfreimd, z kwadratową wieżą główną w północno-zachodnim narożniku obok bramy. Wysokie mury zewnętrzne budynków mieszkalnych tworzą obwód i zamykają wąski dziedziniec. Fosa chroni zachodnie wejście, a z tyłu wznosi się jasna wieża ze stromym piramidalnym dachem.

Zamek został prawdopodobnie zbudowany w połowie XIII wieku przez panów von Waldthurn, ministeriałów hrabiów Ortenburg-Murach, i po raz pierwszy wzmiankowany w 1261 roku. Około 1280 przeszedł w ręce Wittelsbachów. Po bitwie pod Mühldorf 28 września 1322 roku Fryderyk Piękny z Austrii był tu więziony przez 28 miesięcy. Pożar uszkodził zamek w 1689 roku; w 1830 rodzina von Karg-Bebenburg sprzedała go królowi Ludwikowi I, a w 1837 rząd odrestaurował niemal zrujnowany budynek.

Nazwa zamku przypomina 28-miesięczne uwięzienie Fryderyka Pięknego z Austrii po bitwie pod Mühldorf 28 września 1322 roku, ostatniej wielkiej bitwie rycerskiej na ziemi niemieckiej. Od 1926 roku Burgfestspiele upamiętniały to wydarzenie sztuką Fritza Hackera; w 1997 roku wystawiono Gefangen in Trausnitz Petera Klewitza.

Zamek wznosi się na cyplu wzniesienia o wysokości 448 m n.p.m. na południowym skraju Trausnitz, nad rzeką Pfreimd. Od zachodu dostęp chroni fosa, a wysokie mury zewnętrzne skrzydeł mieszkalnych tworzą obwód obronny, dlatego wewnętrzny dziedziniec jest wąski i zamknięty. Od gruntownej renowacji przeprowadzonej w latach 1993–1997 obiekt służy jako schronisko młodzieżowe.

Sławę zamku przyniósł Fryderyk Piękny z Austrii, więziony tu przez 28 miesięcy po klęsce pod Mühldorf 28 września 1322 roku, ostatniej wielkiej bitwie rycerskiej na ziemi niemieckiej. Jego strażnikiem był Weichnand, wicedominus Wittelsbachów, nieszlachcic darzony łaską cesarza Ludwika Bawarskiego.