Burgruine Altenburg, Średniowieczne ruiny zamku w Felsberg, Niemcy

Burgruine Altenburg to średniowieczna runa zamku na wierzchołku bazaltowym koło Felsberg, dominujący nad doliną rzeki Eder. Obiekt zachował imponujący bergfried i odcinki murów, które świadczą o znaczeniu tej twierdzy.

Altenburg była prawdopodobnie pierwszą siedzibą Amtgrafów von Felsberg, po raz pierwszy wspomnianych w 1060 roku, zanim przenieśli się do pobliskiego Felsburga w latach 1072/1090–1286. Po raz pierwszy udokumentowano ją jako Aldinburg w 1322 roku, gdy wdowa po Wernerze von Besse i jej spadkobiercy wymienili ją wraz z młynem wodnym i prawami rybackimi na cztery łany ziemi przed miastem Felsberg z landgrafem Otto I Hesji. Landgraf Heinrich II odnowił ją w 1333 roku, a bracia Hermann i Gottschalk von Holzheim zbudowali mur osłonowy i zachowaną wieżę główną w latach 1388–1392. W 1525 roku oddział chłopów frankońskich zdobył ją i spalił podczas wojny chłopskiej.

Nazwa Altenburg („stary zamek”) odróżnia go od Felsburg, „skalnego zamku” zbudowanego później około 2 km na północny wschód. Od 1428 rodziny Holzheim, Elben, Linne i Gilsa posiadały udziały jako Burgmannen, a w 1489 Thiemo von Wildungen otrzymał siedzibę zamkową. Rodzina Boyneburg, która nabyła ruinę w 1537 roku, zbudowała w 1721 roku Herrenhaus u podnóża wzgórza zamkowego.

Ruina stoi na bazaltowym wzniesieniu na lewym brzegu Edery, naprzeciw ujścia Schwalm, około 2 km na południowy zachód od Felsburga. Zachowały się stołb, fragmenty muru obwodowego, resztki budynku mieszkalnego i dwie kolebkowe piwnice przy wejściu; obiekt ma zostać odrestaurowany.

Stojący do dziś stołb wznieśli w latach 1388–1392 bracia Hermann i Gottschalk von Holzheim, którzy trzymali połowę zamku jako lenno zastawne landgrafa Henryka II. Zbudowali też Mantelmauer, mur tarczowy osłaniający górny dziedziniec. Smukła wieża z fragmentami wieńca blanków jest ich dziełem.