Synagoga w Heilbronn-Horkheim, Średniowieczny zamek w Heilbronn, Niemcy.

Burg Horkheim to zamek wodny na zachodnim skraju Horkheim, dziś części Heilbronnu. Najstarsze części to kamienny dom wieżowy o wysokości 16 metrów i czterech kondygnacjach oraz resztki pięciobocznego muru obwodowego z dwiema wieżami narożnymi, otoczonego niegdyś 10-metrową fosą. Na pierwszym piętrze zachowały się gotyckie malowidła wici i ślady malowanych herbów; na drugim hebrajskie znaki i resztki ornamentyki renesansowej. Dwukondygnacyjny budynek mieszkalny z ozdobnym muru pruskiego wzniósł w 1550 roku Volmar Lemlin, którego herb i herb jego żony, z domu von Rinderbach, widnieją obok daty na słupie narożnym.

Burg Horkheim po raz pierwszy wzmiankowano w 1344 roku; należał do Eberharda II Wirtemberskiego, który sprzedał go w 1389 roku komandorii Heilbronn Zakonu Krzyżackiego. W 1459 roku zakon przekazał go patrycjuszowskiej rodzinie Lemlin z Heilbronnu, która w 1461 roku poddała go zwierzchnictwu lenna Elektora Palatynatu. Volmar Lemlin i jego żona Agnes vom Bach ufundowali 11 maja 1469 roku prebendę kaplicy zamkowej.

Synagoga urządzona w wieży mieszkalnej została po raz pierwszy wzmiankowana w 1725 roku i była używana jeszcze w XIX wieku. Odkryty podczas prac renowacyjnych fresk przedstawia skrytkę na Torę oraz napis w języku niemieckim wykonany hebrajskimi literami. Dzisiejsza Schlossgasse miała niegdyś nazywać się Judengasse.

Zamek leży na zachód od starego centrum Horkheimu, na niskim terenie przy Neckarze, dlatego z wsi prawie go nie widać; 16-metrowa wieża mieszkalna jest widoczna od rzeki i od południowego zachodu. Fosa jest częściowo zasypana, a jej suchy odcinek służy jako ogród. Teren jest dziś własnością prywatną, więc ziemię i budynki ogląda się z zewnątrz.

W latach 1740 około 90 osób z 17 rodzin żydowskich żyło w obrębie murów zamku bez płacenia zwyczajowych opłat za ochronę. Ten układ uczynił zamek szczególnym schronieniem dla ówczesnej populacji żydowskiej.