Burg Meiningen, Średniowieczny zamek w Meiningen, Niemcy

Burg Meiningen to ruina zamku położona na podwyższonym terenie z murami obronnymi i wieżami z okresu średniowiecznego. Struktura odzwierciedla obronną architekturę typową dla regionu Turyngii, ze stylami budowy sięgającymi od form gotyckich do barokowych.

Początki zamku są nieznane, ale prawdopodobnie sięgają czasów przed rokiem 1000, gdy chronił bród na Werze; w 2012 roku znaleziono w pobliżu drewniane fundamenty palowe z tego okresu. W 1008 roku biskupi Würzburga przebudowali go na zamek wodny. 10 sierpnia 1432 roku mieszczanie Meiningen go zniszczyli, a Lorenz von Bibra kazał go odbudować w stylu renesansowym w latach 1509–1511. Książę Bernhard I kazał go rozebrać w 1682 roku, aby wznieść pałac Elisabethenburg.

Nazwa „Altes Schloss” (Stary Zamek) oznacza zachowany główny budynek średniowiecznego zamku, włączony po 1682 r. jako skrzydło północne do Schloss Elisabethenburg. Skrzydło nazywa się „Bibrabau” od biskupa Lorenza von Bibra, który w latach 1509–1511 kazał odbudować zamek w stylu renesansowym; Otto Hoppe nadał mu obecną formę w latach 1859–1861. Dziś mieści się tu archiwum miejskie i archiwum państwowe Meiningen.

Dawna siedziba zamku leży na północno-zachodnim skraju starówki Meiningen, na prawym brzegu Wery przy dawnej przeprawie w bród. Zachowany budynek główny, palas, tworzy dziś północne skrzydło Schloss Elisabethenburg i mieści archiwum miejskie oraz archiwum państwowe Meiningen. Fosę zasilała Wera, a wejście od południa zabezpieczał most zwodzony.

Fosę zamkową zasilała bezpośrednio rzeka Werra, a jedyne wejście znajdowało się od południa, za mostem zwodzonym. W 2012 roku prace przy dzisiejszym pałacu odsłoniły drewniane fundamenty palowe sprzed roku 1000, dowód najstarszego umocnienia w tym miejscu przeprawy.