Burg Honrath, Średniowieczny zamek w Lohmar, Nadrenia Północna-Westfalia

Burg Honrath to średniowieczna fortyfikowana struktura w Lohmar z zachowanymi murami i budynkami mieszkalnymi na podniesionym terenie. Struktury wykazują charakterystyczne cechy zabudowy zamkowej z elementami defensywnymi, które służyły do ochrony i kontroli otaczającego obszaru.

Burg Honrath jest po raz pierwszy wzmiankowany w 1117 roku, gdy God(e)fried przekazał swoje alodium „Hagenroth” opactwu w Siegburgu. Posiadłość przeszła od Theodericha von Hengebach na Arnolda von Hückeswagen, który w 1209 roku oddał patronat nad sąsiednim kościołem St. Margaretha klasztorowi w Gräfrath, zachowując jednak zamek; w 1259 roku jego spadkobiercy sprzedali go hrabiom von Sayn zu Blankenberg. Następnie trafił do panów von Loen-Heinsberg, w 1363 do hrabiów von Berg, a w 1393 do kapituły kolegiackiej w Düsseldorfie; w 1550 jako właściciel wymieniany jest Joist Lüninck, w 1825 baronowie von La Valette St. George kupili majątek wraz z 198 Morgen ziemi, a od 1930 pozostawał w rękach mieszczańskich.

Wiejska świątynia St. Margaretha obok zamku została w 1209 roku podarowana benedyktyńskiemu klasztorowi w Gräfrath koło Solingen, a w XVII wieku stała się protestancka. Miejscowa opowieść mówi o Lünigku von Niederpleis, pijaku i kobieciarzu, którego Herr von Etzbach podstępem doprowadził do małżeństwa: podał mu dobre wino malwazja dopiero wtedy, gdy ten na piśmie obiecał poślubić jego córkę Giesel.

Burg Honrath stoi w środku wsi Honrath, a nie na odosobnionym szczycie, na grzbiecie na wysokości 162 m n.p.m., który łagodnie opada ku dolinie Agger. Przednia część z fachwerkowym szczytem jest prywatnie zamieszkana i niedostępna dla zwiedzających. Tylny dziedziniec z murami z kamienia łamanego i pracownią artystyczną jest otwarty dla publiczności i służy wydarzeniom, warsztatom oraz pobytom z noclegiem.

Tylny dziedziniec z kamienia łamanego, mieszczący dziś pracownię artystyczną, jest otwarty dla zwiedzających; bracia Ansgar i Gereon Holtschneider organizują tam wydarzenia, warsztaty i pobyty z noclegiem oraz sprzedają dziczyznę z sąsiednich łowisk. Przednia część ze szczytem o konstrukcji szkieletowej jest zamieszkana prywatnie.