Burgruine Poppberg, Średniowieczne ruiny zamku w Birgland, Niemcy.

Burgruine Poppberg zajmuje skalisty płaskowyż o wymiarach około 75 na 45 metrów na wznoszącym się 652,6 metra Poppbergu w Jurze Frankońskiej, około 600 metrów na zachód-północny zachód od wiejskiego kościoła. Dobrze zachowany palas, prostokątny budynek o długości około 25 metrów i szerokości 12 metrów, wznosi się jeszcze na trzy kondygnacje z grubego muru kamiennego, z ciosanymi kamieniami bonowanymi w południowo-wschodnim narożniku. Mur obwodowy otacza główny zamek i dziedziniec zewnętrzny, a na najwyższej skale na południowym zachodzie stała mała kwadratowa wieża.

Zamek zbudowali prawdopodobnie w XIII wieku hrabiowie Sulzbachu. W latach 1353–1373 jest poświadczony jako własność cesarza Karola IV, przeszedł do margrabiego Ottona Brandenburskiego, a w 1379 do bawarskich książąt Jana i Stefana, którzy sprzedali go w 1395 roku palatynowi Ruprechtowi III. W 1505 roku włączono go do księstwa Sulzbach, a w 1550 grunt sprzedano chłopom; w 1791 ruina przeszła na własność państwa bawarskiego i dziś jest w rękach prywatnych.

Nazwa Poppberg pochodzi od wsi u podnóża szczytu, a ruina figuruje jako Bodendenkmal (D-3-6535-0079) i Baudenkmal (D-3-71-116-23). Zwiedzający odnajdują jeszcze bramę po stronie południowej i mur obwodowy zewnętrznego dziedzińca, którego niezabezpieczone resztki grożą zawaleniem.

Ruiny zamku są swobodnie dostępne dla zwiedzających przez cały rok bez oficjalnych udogodnień na miejscu, chociaż otaczające środowisko naturalne oferuje możliwości wędrówek i aktywności na świeżym powietrzu z udogodnieniami dostępnymi w pobliskich miastach.

Nadbudówka wieży na najwyższej skale została w XX wieku wymurowana z cegły; podczas II wojny światowej stacjonująca tu „Flugwache” z żołnierzami artylerii przeciwlotniczej obserwowała ruch lotniczy i meldowała każdy samolot do centrali w Norymberdze. Tę samą obserwację prowadzono podobno już podczas przedwojennych Reichsparteitage.