Burg Grumbach, Średniowieczny zamek w Grumbach, Niemcy.

Burg Grumbach, zwany też Schloss Grumbach, to ruina zamku grzbietowego na skalnym grzbiecie w Grumbach w powiecie Kusel. Z dawnego założenia zachowały się Amtshaus i mury fundamentowe; jedyną w pełni zachowaną częścią zamku głównego jest kondygnacja piwniczna dawnego budynku mieszkalnego. W miejscu zamku wzniesiono w latach 1838–1842 ewangelicki kościół parafialny.

Zamek Grumbach po raz pierwszy wzmiankowano w 1242 roku, gdy wildgraf Konrad von Kyrburg, jego prawdopodobny budowniczy, oddał go w lenno księciu Brabancji. Wildgrafowie i rengrafowie odziedziczyli go w 1350 i 1409 roku i władali nim do 1792 roku, gdy hrabiowie uciekli przed nadciągającymi Francuzami. Splądrowany i używany jako lazaret podczas wojen koalicyjnych, zamek rozebrano w 1798 roku; w latach 1838–1842 na jego miejscu wzniesiono ewangelicki kościół parafialny.

Nazwa Grumbach pochodzi od panujących tu hrabiów: w latach 1575–1792 zamek, rozbudowany do rangi pałacu, był rezydencją Wild- i Rheingrafenów z Grumbach. W 1556 roku w Dhaun-Grumbach wprowadzono reformację, a ci hrabiowie należeli do protestanckich książąt, którzy w 1548 roku na sejmie w Augsburgu bronili „czystej nauki”. Osada u stóp zamku powstała z pierwotnej warowni.

Z dawnego zamku zachowały się jedynie piwnica budynku mieszkalnego, Amtshaus i mury fundamentowe; miejsce leży na ostrodze nad Grumbach. W latach 1838–1842 na miejscu zamku wzniesiono ewangelicki kościół parafialny, dlatego resztki ogląda się razem z kościołem. Teren jest zabytkiem (Kulturdenkmal) i dostępny pieszo z wioski.

Z średniowiecznego rdzenia w całości zachowała się tylko kondygnacja piwnic dawnego budynku mieszkalnego; przetrwały też Amtshaus i mury fundamentowe. Wzniesiony w latach 1838–1842 na miejscu zamku kościół parafialny stoi tam, gdzie niegdyś wznosił się główny zamek.