Burg Abenberg, Średniowieczny zamek w Abenberg, Niemcy

Zamek Abenberg to kompleks na wzniesieniu, którego najstarszym zachowanym elementem jest mur obwodowy wzniesiony w latach 1230–1250, gdy główny zamek powiększono dwukrotnie. 33-metrowa wieża Luginsland została odbudowana w latach 70. XIX wieku; obecnie na terenie zamku mieszczą się restauracja, hotel, centrum konferencyjne, Dom Historii Frankonii i Muzeum Koronki.

Hrabia Adalbert II z rodu Abenbergów zbudował w XI wieku pierwszy zamek w większości z drewna. W latach 1130–1140 hrabia Rapoto zastąpił go kamiennym zamkiem o wymiarach 40 na 40 metrów, którego wolnostojąca wieża mieszkalna miała mury grubości 2,5 metra z ciosów piaskowca. Męska linia rodu wygasła około 1200 roku; w 1236 roku zamek przeszedł przez małżeństwo na Hohenzollernów, ówczesnych burgrabiów Norymbergi, którzy w latach 1230–1250 podwoili główny zamek i wznieśli mur obwodowy, najstarszą zachowaną część. W 1296 roku sprzedano go biskupstwu Eichstätt.

Zamek mieści otwarte w 2001 roku muzeum koronki klockowej oraz Dom Historii Frankonii; muzeum koronki jest jedynym takim w Bawarii. Na terenie zamku odbywają się latem koncerty i festiwal Feuertanz, a także ceremonie ślubne. 33-metrową wieżę Luginsland odbudował po 1875 roku monachijski handlarz sztuki K. J. Zwerschina.

Zwiedzający powinni być przygotowani na schody i nierowne powierzchnie, ponieważ zamek znajduje się na wyniesionym terenie. Kombinacja muzeów, możliwości noclegu i opcji gastronomicznych sprawia, że można łatwo spędzić kilka godzin lub cały dzień na eksploracji terenu.

Na południe od głównego zamku rozciąga się łąka, którą Wolfram von Eschenbach w Parzivalu nazywa „anger ze abenberc” i narzeka na jej zły stan. To jedyna udokumentowana łąka turniejowa na bawarskim zamku. Album komiksowy „Die Ritter von Königsfeld” (1965) wykorzystał zamek jako wzór po tym, jak Jean Graton spędził tam dwa dni na robieniu zdjęć.