Bunker Kossa-Söllichau, Muzeum wojskowe w Laußig, Niemcy

Bunker Kossa-Söllichau to dawny wojskowy punkt dowodzenia NRD w Dübener Heide, zbudowany w latach 1976–1979 z sześciu prefabrykowanych bunkrów FB-75 klasy ochrony E oraz mniejszych bunkrów FB-3 i schronów dla pojazdów. Bunkry stoją osobno, bez podziemnych tuneli między nimi; każdy miał odrębną funkcję, jak sale sztabowe, centrala łączności czy technika zaopatrzenia.

Obiekt zbudowano w latach 1976–1979 jako przedsięwzięcie nr 16/13/302 przez jednostki inżynieryjne NVA i wyspecjalizowane zakłady NRD; pełnił funkcję stanowiska dowodzenia Okręgu Wojskowego III. Jego zadaniem było przygotowanie i organizacja formowania brygad zapasowych i szkolnych dla południowych okręgów NRD. Niewielka jednostka obsługi utrzymywała go w gotowości do zajęcia; po zjednoczeniu Bundeswehra przekazała teren do użytku prywatnego w 1993 roku.

Obiekt otwarto jako muzeum w 2002 roku, w tym samym roku, w którym otrzymał status zabytku, po tym jak Bundeswehra przekazała teren do użytku prywatnego w 1993 roku. Wolontariusze zabezpieczyli i utrzymali zachowane bunkry. Corocznie kilka tysięcy odwiedzających przyjeżdża do Dübener Heide, a przewodnicy wyjaśniają rzeczywistą funkcję obiektu.

Wnętrze pozostaje chłodne przez cały rok ze względu na jego podziemną lokalizację i minimalne naturalne światło. Odwiedzający powinni zabrać ciepłą odzież i zarezerwować wystarczająco dużo czasu na dokładne zbadanie obiektu.

Między sześcioma prefabrykowanymi bunkrami typu FB-75 nie było podziemnego połączenia; personel przemieszczał się naziemnie między osobnymi obiektami. Na terenie znajdowały się też małe bunkry FB-3 dla personelu wartowniczego i konserwacyjnego oraz liczne osłony przeciwodłamkowe dla pojazdów. Centrum łączności nosiło oznaczenie HNZ 63.