Burg Gleuel, Średniowieczny zamek w Gleuel, Niemcy.

Burg Gleuel to dwuskrzydłowy, dwukondygnacyjny zamek wodny z białych otynkowanych cegieł, otoczony fosami zasilanymi przez Gleueler Bach. Sześcioosiowe skrzydło główne zwrócone do ulicy ma wielokrotnie wygięty szczyt schodkowy i jest dostępne przez most flankowany dwoma marmurowymi lwami; wyższe czteroosiowe skrzydło boczne z dachem czterospadowym łączy się przez wieżę schodową. Budynki gospodarcze zamykają podkowiasty dziedziniec.

Burg Gleuel jest po raz pierwszy poświadczony 4 czerwca 898 roku, gdy król Zwentibold z Lotaryngii podarował Salhof w Gleuel (Gloulo) wraz z dwunastoma innymi łanami i kościołem opactwu w Essen. W połowie XIII wieku zamek i wieś przeszły w ręce kapituły katedralnej w Kolonii. Johann von Cölln z kolońskiej rodziny rajców nabył go w 1630 roku, a w 1632 przebudował pierwotny czteroskrzydłowy założenie na obecne dwuskrzydłowe, co poświadcza kamień szczytowy. W 1726 roku majątek wrócił do kapituły przez wykup dziedziczny, a sekularyzacja oddala go w 1802 roku w ręce prywatne.

Nazwa Gleuel pojawia się jako Gloulo w dokumencie z 898 roku. Wnętrze budynku głównego mieści salę rycerską z stropem kolońskim z herbami rodów von Cölln i von Mülheim, datowanym na 1685 rok. Sala bywa wykorzystywana na koncerty cyklu Erftkreiszyklus, organizowane kolejno w dworach powiatu.

Zamek stoi w otwartym dla publiczności parku w Gleuel, otoczony fosami potoku Gleueler Bach; sam zamek jest zwykle zamknięty, ponieważ mieszka i pracuje w nim właściciel. Otwiera się na cykl koncertowy Erftkreiszyklus Hürther Musikseminar i inne wydarzenia kulturalne. Do wejścia głównego prowadzi most z dwoma marmurowymi lwami.

Most bramny flankują dwa marmurowe lwy, a kamień w szczycie nosi datę 1632, gdy Johann von Cölln przebudował czteroskrzydłowy zespół na obecny dwuskrzydłowy. Obecny właściciel mieszka na miejscu i prowadzi w budynkach gospodarczych małe muzeum zabytkowych samochodów.