Burg Schaumberg, Średniowieczny zamek w Schalkau, Niemcy

Burg Schaumberg, zwany też Schaumburg, to ruina zamku na wzniesieniu 492 m n.p.m. na zachód od Schalkau w Turyngii. Z twierdzy, którą Wilwolt von Schaumberg około 1500 odkupił i w latach 1501–1503 rozbudował w nowoczesną warownię, pozostały tylko ruiny; obiekt jest największym zabytkiem archeologicznym powiatu Sonneberg. Od początku lat 90. miasto Schalkau prowadzi prace zabezpieczające i porządkowe, aby zachować pozostałości.

Zamek jest po raz pierwszy udokumentowany w 1147 r., prawdopodobnie zbudowany przez burgrabiów Miśni z rodu Sterker von Wohlsbach i nabyty przez Schaumbergów około 1200 r. W 1216 r. Schaumbergowie zostali wymienieni w dokumencie na swojej rodowej siedzibie, a ich służba osiedliła się u stóp wzgórza, nadając nazwę Schalkau. Wypędzeni przez Hennebergów w połowie XIV w., zamek został przebudowany na nowoczesną twierdzę przez Wilwolta von Schaumberga w latach 1501–1503. Splądrowany i spalony w lipcu 1635 r. podczas wojny trzydziestoletniej, pięć lat później pozostały zamek i przedzamcze obróciły się w ruinę.

Nazwa Schalkau wywodzi się od zamku: służba i żołnierze Schaumbergów, zwani Schalken, osiedlili się u stóp wzgórza, a w regionie miasto nazywa się do dziś Schalken. Ruina uchodzi za największy zabytek archeologiczny powiatu Sonneberg; na początku lat 90. XX wieku zabezpieczono ją i udostępniono turystom.

Ruina leży na Schaumberg na wysokości 492 m n.p.m., na zachód od Schalkau. Od początku lat 90. XX wieku miasto prowadzi prace zabezpieczające i porządkowe na tym stanowisku, największym zabytku archeologicznym powiatu Sonneberg, dzięki czemu część murów jest zabezpieczona dla zwiedzających.

Ruina jest największym zabytkiem archeologicznym powiatu Sonneberg. Na początku lat 90. XX wieku miasto Schalkau rozpoczęło szeroko zakrojone prace zabezpieczające i porządkowe, aby zachować pozostałości i udostępnić je zwiedzającym. W latach 1501–1503 Wilwolt von Schaumberg rozbudował zamek w nowoczesną twierdzę.