Burg Dorfelden, Średniowieczne ruiny zamku w Niederdorfelden, Niemcy.

Burg Dorfelden to ruina zamku wodnego na sztucznie usypanym wzniesieniu w Niederdorfelden na północ od Hanau. Nidder opływa wzgórze i zasila okrągłą fosę otaczającą cały teren. Na północy i północnym zachodzie zachowały się fragmenty muru obwodowego, a po wewnętrznej stronie muru północnego ślady budynków. Przetrwała wieża okrągła, której dolna część zbudowana jest z buckelquader, prawdopodobnie z drugiej połowy XII wieku; szczątki drugiej wieży okrągłej leżą przewrócone u stóp wzgórza.

Zamek Dorfelden jest po raz pierwszy poświadczony w 1234 roku, gdy Reinhard III z Dorfelden i jego brat Heinrich podzielili spadek; ród jest wzmiankowany od 1166 roku. Następcy Reinharda przyjęli nazwisko Hanau, a w 1288 roku Ulrich I z Hanau odkupił zamek, który wcześniej trafił do rodów Falkenstein, Weinsberg i Rieneck. W 1333 roku Ulrich II przekazał go w lenno księciu Rudolfowi Saskiemu, który potrzebował warownego miejsca o dzień drogi od Frankfurtu na podróże na elekcje królewskie. Później przeszedł na Junkerhof, służył jako kamieniołom i popadł w ruinę; pod koniec XX wieku rozpoczęto prace zabezpieczające.

Nazwa Dorfelden wywodzi się od Turinfelde, poświadczonego w 767 roku, podczas gdy zamek pojawia się w dokumentach dopiero w 1234 roku. W 1333 roku Ulrich II z Hanau przekazał zamek jako lenno księciu Rudolfowi Saskiemu, ponieważ elektor saski potrzebował warownego miejsca oddalonego o około jeden dzień drogi od Frankfurtu, gdzie wybierano, a później koronowano królów rzymsko-niemieckich. Później zamek przeszedł na Junkerhof i służył jako kamieniołom.

Ścieżki piesze z północnej części starego centrum wsi Niederdorfelden prowadzą odwiedzających bezpośrednio na teren zamku. Trasy są jasne i przechodzą przez okoliczne tereny sceniczne.

Okrągła fosa zasilana przez Nidder otacza całe wzgórze, a rzeka opływa także samo sztucznie usypane wzniesienie. Zachowana okrągła wieża ma w dolnej części ciosy z wypukłym licem, prawdopodobnie z drugiej połowy XII wieku; szczątki drugiej okrągłej wieży leżą przewrócone u stóp wzgórza.