Orgel der Marienkirche, Organy piszczałkowe w Marienhafe, Niemcy

Organy Marienkirche w Marienhafe to instrument barokowy o 20 głosach na dwóch manuałach i dołączonym pedale, zbudowany przez Gerharda von Holy w latach 1710–1713. Szafa w stylu baroku północnoniemieckiego ma wieloboczny, bogato rzeźbiony plan z wieżą środkową i dwoma skrzydłami bocznymi; Rückpositiv ma niemal identyczną budowę. Piszczałki principałowe prospektu oraz wszystkie głosy aliquotowe i mikstury zachowały się oryginalnie.

Gerhard von Holy zbudował organy w latach 1710–1713 na podstawie umowy opiewającej na ponad 550 guldenów; opóźnienia i spór o zapłatę przesunęły poświęcenie na 11 października 1713 roku. W 1828 Johann Gottfried Rohlfs rozebrał instrument, gdy wschodnia apsyda popadała w ruinę, a w 1831 zmontował go ponownie na emporze zachodniej, nie naruszając historycznej substancji. Długo przypisywany Arpowi Schnitgerowi, został objęty ochroną dopiero w 1952 roku.

Organy zaprojektowano do akompaniamentu śpiewu wiernych, stąd liczne możliwości registracji plenum i elastyczna, wciąż oryginalna dmuchawa. Barwne głosy fletowe wskazują już na estetykę brzmieniową XVIII wieku, a nie na Arpa Schnitgera, któremu instrument długo przypisywano.

Kościół otwiera się dla odwiedzających, którzy chcą zbadać zachowane komponenty organów, w tym obudowę, miechy i skrzynie powietrzne. Najlepiej odwiedzić kościół, gdy odbywają się koncerty na organach lub nabożeństwa, aby usłyszeć instrument w działaniu.

Organy przez długi czas przypisywano Arpowi Schnitgerowi, ponieważ konstrukcja i brzmienie nawiązują do szkoły Schnitgera; dopiero później zidentyfikowano Gerharda von Holy jako budowniczego. Nawet piszczałki prospektowe, wszystkie registrowania aliquotowe i mikstury zachowały się oryginalnie, podobnie jak pierwotny system powietrzny.