Burg Beetzendorf, zamek

Burg Beetzendorf to ruina zamku nizinnego w wysokim lesie parku Beetzendorf. Zachowały się północna brama zamkowa, odbudowana w XIX wieku przez Wernera von der Schulenburg, oraz w pobliżu około 20-metrowy bergfried z czerwonej cegły na podstawie 8,5 na 8,5 metra, z wysokim wejściem na wysokości 4 metrów i murem grubości jednego metra. Ogród barokowy zachował się w podstawowych zarysach.

Zamek został zbudowany około 1140 roku i po raz pierwszy wspomniany w 1204 roku, gdy rodzina von Kröcher zastawiła go rodzinie von der Schulenburg. W ciągu XIV wieku przeszedł całkowicie w posiadanie Schulenburgów, został przebudowany na twierdzę około 1600 roku i przestał pełnić funkcje obronne podczas wojny trzydziestoletniej, zanim rodzina wyjechała w 1760 roku.

Nazwa Beetzendorf pochodzi od słowiańskiej osady na bagnistym terenie, gdzie około 1140 roku powstał zamek. Rodzina von der Schulenburg uczyniła go swoją główną siedzibą od 1343 roku, a w 1424 bracia Bernhard VI i Werner VIII ufundowali kaplicę poświęconą Marii, prawdopodobnie porzuconą po reformacji. Dziś na terenie znajduje się scena plenerowa dodana w latach 1950–52, używana do przedstawień.

Ruiny leżą w wysokim lesie parku w Beetzendorf; zachowaną północną bramę zamkową kazał w XIX wieku zabezpieczyć i zrekonstruować Werner von der Schulenburg, a w latach 1950–1952 dobudowano do niej używaną do dziś scenę plenerową. Pobliskie donżony z czerwonej cegły ma około 20 m wysokości przy podstawie 8,5 na 8,5 m, wejście na wysokości 4 m i mury grubości metra. Zarys barokowego ogrodu jest nadal czytelny.

W latach 1950–1952 przy północnej bramie ruin, którą Werner von der Schulenburg kazał ocalić i zrekonstruować w XIX wieku, dobudowano używaną do dziś scenę plenerową. Niedaleko stoi około 20-metrowy stołp z czerwonej cegły na podstawie 8,5 na 8,5 metra, z wejściem umieszczonym na wysokości 4 metrów.