Martinskirche

Martinskirche to gotycki kościół halowy z trzema nawami oddzielonymi kolumnami kamiennymi i przykrytymi drewnianymi sufitami. Wnętrze jest ozdobione renesansowymi tablicami pamiątkowymi i zawiera siedem dzwonów, z których największy to dzwon Dominica.

Kościół powstał jako drewniana konstrukcja w VII wieku i został zastąpiony bazylką romańską w 1220 roku. W XV wieku przebudowano go na gotycki kościół halowy, forma, która określa go dzisiaj.

Kościół nosi imię Świętego Marcina z Tours, postaci głęboko czczonej w tym regionie. Odwiedzający mogą obserwować ozdobne klucze sklepienne, które przedstawiają świętych, Chrystusa i heraldyczny symbol miasta, co pokazuje, jak wiara i tożsamość cywilna były powiązane w projektowaniu budynku.

Wnętrze najlepiej odkrywa się, spacerując powoli przez nawy boczne i patrząc w górę, aby zauważyć szczegóły w sklepieniach i klucach sklepiennych. Układ kościoła naturalnie prowadzi odwiedzających do obszaru ołtarza, gdzie skoncentrowana jest większość dzieł sztuki.

Ambon został utworzony w 1690 roku przez stuttgarckich rzemieślników Hansa Jakoba i Hansa Jorga Knopfle'a i wykazuje skomplikowane rzezbiarstwo reliefowe. Rzeźby przedstawiają czterech Ewangelistów i Wniebowzięcie Chrystusa, stanowiąc niezwykły przykład rzeźby drewnianej z tamtego okresu.