Martinskirche, Kościół w stylu gotyckim w Kirchheim unter Teck, Niemcy.

Martinskirche to gotycki kościół halowy, którego nawa jest podzielona na trzy nawy kamiennymi kolumnami i przykryta drewnianymi stropami. Wschodnie prezbiterium nakrywa sklepienie sieciowe, którego zworniki przedstawiają św. Marcina, oblicze Chrystusa, herb Kirchheim i cztery stare figury heraldyczne Wirtembergii. Ambona przy północnym łuku tęczowym, wykonana po pożarze w 1690 r. przez Hansa Jakoba i Hansa Jörga Knöpfle ze Stuttgartu, ma pięcioboczną korpus z gipsu z reliefami Ewangelistów i Wniebowstąpienia.

Drewniany kościół pod wezwaniem św. Marcina miał stać w tym miejscu już w VII wieku; kościół po raz pierwszy wymieniono w 960 roku. Około 1220 roku Zähringenowie rozbudowali go na trójnawową bazylikę romańską. W połowie XV wieku przebudowano go na gotycki kościół halowy z murowanymi arkadami i drewnianymi stropami, a po pożarze w 1690 roku otrzymał nowe wyposażenie.

Kościół jest poświęcony świętemu Marcinowi, czczonemu już w drewnianym kościele z VII wieku. Zworniki sklepienia gotyckiego prezbiterium przedstawiają patrona kościoła, oblicze Chrystusa, herb Kirchheim i cztery stare figury heraldyczne Wirtembergii: romby Teck, poroża jelenia, chorągiew cesarską i ryby Mömpelgard.

Wnętrze najlepiej odkrywa się, spacerując powoli przez nawy boczne i patrząc w górę, aby zauważyć szczegóły w sklepieniach i klucach sklepiennych. Układ kościoła naturalnie prowadzi odwiedzających do obszaru ołtarza, gdzie skoncentrowana jest większość dzieł sztuki.

Ambona przy północnym łuku prezbiterium pochodzi z okresu po pożarze w 1690 roku i zaliczana jest do baroku protestanckiego. Zbudowali ją Hans Jakob i Hans Jörg Knöpfle ze Stuttgartu: pięcioboczny kosz wspiera się na toczonej kolumnie, a jego boki i balustrada schodów zdobią reliefy Ewangelistów i Wniebowstąpienia. Kosz wykonano głównie z gipsu, a wieko i figury proroków, Mojżesza i Jana Chrzciciela z drewna.