St. Jakobus Maior, Kościół katolicki w Gersthofen, Niemcy

St. Jakobus Maior to neoromańska hala kościelna wzniesiona w latach 1854/55 według planów Georga von Stengla, a od przebudowy w latach 1924/25 po jej południowej stronie stoi kwadratowa wieża zwieńczona ostrym hełmem. Nawę zamyka cofnięte prezbiterium z krótkim, poprzecznym przęsłem o sklepieniu krzyżowo-żebrowym i półkolistą apsydą.

Miejscowość ma starożytne rzymskie pochodzenie, co potwierdza resztkami świątyni Merkurego z I wieku odkrytymi podczas prac remontowych w 1854 roku. Te odkrycia wskazują, że tutaj już w starożytności istniało święte miejsce.

Malarstwo na suficie przedstawia postacie biblijne z obu testamentów powiązane z historią świętego Jakuba. Zostały wykonane w 1989 roku przez profesora Georga Bernharda i kształtują wizualny charakter wnętrza.

Kościół jest regularnie otwarty na msze i służy aktywnej wspólnocie parafialnej. Odwiedzający powinni dowiedzieć się o godzinach otwarcia, ponieważ mogą się różnić w zależności od usług i wydarzeń.

Podczas prac remontowych archeolodzy odkryli marmurowy ołtarz z napisami członka zromanizowanego celtyjskiego o imieniu Publius Aelius Senno z czasów cesarza Hadriana. To odkrycie bezpośrednio łączy historię kościoła z rzymską okupacją miejscowości.