Airlift Memorial, Pomnik pamięci w Tempelhof-Schöneberg, Niemcy
Pomnik mostu powietrznego na Platz der Luftbrücke w Berlinie to rzeźba z szarego betonu zbrojonego według projektu Eduarda Ludwiga. Z formy przypominającej początek łuku mostu wystają trzy żebra, zwane też szponami; całość stoi na półokrągłej podstawie z betonu i trawertynu o wysokości około 42 cm, zwieńczonej około 32-centymetrową wstęgą z brązu z napisem „Sie gaben ihr Leben für die Freiheit Berlins im Dienste der Luftbrücke 1948/1949”, a pod nim stopnie i nazwiska ofiar wypadków lotniczych i przeładunkowych.
Eduard Ludwig zaprojektował pomnik w celu upamiętnienia mostu powietrznego z lat 1948 do 1949, kiedy alianckie samoloty zaopatrywały Berlin Zachodni podczas blokady sowieckiej. Uroczyste odsłonięcie nastąpiło w lipcu 1951 roku, dwa lata po zakończeniu operacji transportowej.
Berlińczycy nazwali pomnik Hungerharke, czyli „grabiami głodu”, bo jego trzy żebra przypominają grabie rolnicze. Nazwa przywołuje blokadę z lat 1948–1949, gdy samoloty alianckie zaopatrywały Berlin Zachodni. Trzy żebra symbolizują korytarze powietrzne łączące lotniska Gatow, Tempelhof i Tegel z zachodnimi strefami okupacyjnymi.
Pomnik stoi na placu przed dawnym lotniskiem Tempelhof, dostępnym ze stacji metra Platz der Luftbrücke. Trzy zęby są zwrócone na zachód, w stronę korytarzy powietrznych. Obiekt jest wpisany do rejestru zabytków.
Frankfurcki egzemplarz sfinansowało stowarzyszenie Luftbruecke Chapter of the Airlift Tanker Association, które zebrało na niego 940 000 marek i ustawiło go 26 czerwca 1985 r.; replika w Celle, zainicjowana przez radnego Karla Duffnera, jest mniejsza, waży 13,5 tony i ma 6,5 metra wysokości, a odsłonięto ją 24 czerwca 1988 r. Duffner zmarł w grudniu 1987 r., pół roku przed ukończeniem swojego pomysłu.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 92 905 współtwórców z całego świata.