Platz der Luftbrücke, Plac i pomnik mostu powietrznego w Tempelhof, Berlin, Niemcy

Platz der Luftbrücke to plac na granicy Tempelhofu i Kreuzbergu, nazwany na cześć berlińskiego mostu powietrznego z lat 1948/49. Po jego wschodniej stronie stoją dawny budynek odlotów lotniska i budynek administracyjny zaprojektowane przez Ernsta Sagebiela. Przed wejściem na lotnisko wznosi się pomnik mostu powietrznego, wysoki betonowy monument z trzema wygiętymi ku górze, nierównej długości zębami, wzniesiony w 1951 roku.

Plac został nazwany 25 czerwca 1949 roku przez burmistrza Ernsta Reutera na cześć mostu powietrznego z lat 1948/49, dla którego Tempelhof był głównym lotniskiem zaopatrzeniowym Berlina Zachodniego. Niezrealizowany projekt Sagebiela przewidywał plac otoczony budynkami o jednakowej wysokości, z promenadą i wodospadami spływającymi ze wzgórza Kreuzberg; pod koniec lat 30. teren był jeszcze trawiastym półkolem. Urządzenie terenu z 1949 roku, z obniżonym trawnikiem, drzewami i niskim żywopłotem okalającym pomnik, było od lat 50. kilkakrotnie zmieniane.

Berlińczycy nazwali pomnik z 1951 roku Hungerkralle, czyli głodowym szponem, ponieważ jego trzy łuki skierowane są na zachód, ku trzem korytarzom powietrznym zaopatrującym miasto. Na cokole wyryto nazwiska i stopnie 78 osób, które zginęły w wypadkach podczas blokady. Rzeźbiarz Eduard Ludwig wygrał konkurs na projekt.

Plac znajduje się na ważnym węźle komunikacyjnym, gdzie spotykają się różne główne drogi. Odwiedzający powinni wiedzieć, że na tym obszarze odbywa się intensywny ruch pojazdów i należy ostrożnie przecinać ulice.

Głowa orła przy budynku odlotów to wszystko, co zostało z 4,5-metrowego orła rzeźbiarza Waltera Lemckego, stojącego na dachu od 1940 roku. Trzymał kulę ziemską, a nie swastykę, nawiązując do planów Wielkiej Hali Germanii. Usunięty w 1962 roku na potrzeby radaru i wysłany do West Point, został zwrócony przez US Air Force i od sierpnia 1985 roku pokazywany jako Eagle Square.