Mauritianum, Muzeum historii naturalnej w Altenburgu, Niemcy

Mauritianum to muzeum przyrodnicze w Altenburgu, wzniesione w latach 1907/08 według planów dyrektora budownictwa państwowego Alfreda Wanckla na działce przy ogrodzie zamkowym udostępnionej przez rodzinę książęcą. Przechowuje około 40 000 obiektów i mieści też sale zebrań Naturforschende Gesellschaft des Osterlandes, założonego w 1817 roku.

Założone w 1817 roku Naturforschende Gesellschaft des Osterlandes przez lata przechowywało swoje zbiory przyrodnicze i bibliotekę w nieodpowiednich pomieszczeniach. Na jego wniosek landtag Saksonii-Altenburga sfinansował nowy budynek na działce udostępnionej przez rodzinę książęcą na skraju Schlossgarten. Wzniesiony w latach 1907/08 według planów dyrektora budownictwa państwowego Alfreda Wanckela, został oddany w 1908 roku i nazwany imieniem księcia Moritza von Sachsen-Altenburg, zmarłego w 1907 roku prezesa towarzystwa i brata księcia Ernsta I.

Muzeum nosi imię księcia Moritza von Sachsen-Altenburg, prezesa Naturforschende Gesellschaft des Osterlandes, zmarłego w 1907 roku brata panującego księcia Ernsta I. Założone w 1817 roku towarzystwo nadal obraduje w tym budynku, a czasopismo „Mauritiana” kontynuuje wydawane od 1837 roku „Mittheilungen aus dem Osterlande”.

Muzeum stoi na skraju ogrodu zamkowego w Altenburgu, a budynek gruntownie wyremontowano w latach 2004–2005, dzięki czemu sale wystawowe i sale zebrań Naturforschende Gesellschaft des Osterlandes mieszczą się pod jednym dachem. Około 40 000 obiektów pokazano w sekcjach tematycznych, a przedmioty etnologiczne zwrócone z Wittenbergi w 2011 r. tworzą osobną grupę.

Najbardziej znanym obiektem muzeum jest największy znany na świecie król szczurów: zmumifikowany splot szczurów z powiązanymi ogonami. Znajduje się w kolekcji liczącej około 40 000 obiektów, w tym około 1500 przedmiotów etnologicznych zwróconych w 2011 roku po dziesięcioleciach wypożyczenia do Julius-Riemer-Museum w Wittenberdze.