Blauhöhle, Jaskinia w Blaubeuren, Niemcy

Blauhöhle to podziemny system jaskiniowy w Blaubeuren, który biegnie przez kilka poziomów wapienia pod Alpami Szwabskimi. Trzy kondygnacje systemu łączą się poprzez wąskie przejścia i szerokie komnaty dostępne wyłącznie pod wodą.

Po nieudanych próbach nurkowych od XIX wieku grupa grotołazów Göppingen-Eschenbach pod kierownictwem Manfreda Kellera odkryła jaskinię w latach 60. XX wieku. Jochen Hasenmayer posuwał badania naprzód i w 1985 roku dotarł do Mörikedom, pierwszej dużej komory wypełnionej powietrzem. Wypadek nurkowy w Wolfgangsee w 1989 roku sparaliżował go; od lat dziewięćdziesiątych wracał tam batyskafem Speleonaut zbudowanym z organmistrzem Konradem Gehringerem. Założona w 1997 roku Arbeitsgemeinschaft Blautopf odkryła Wolkenschloss, a w 2005 roku Landweg.

Duże wypełnione powietrzem komory noszą nazwy nadane przez nurków, którzy je odkryli: Mörikedom, osiągnięta w 1985 roku przez Jochena Hasenmayera, upamiętnia poetę Eduarda Mörike. Kolejne komory to Wolkenschloss, Mittelschiff, Äonendom i Apokalypse. Założona w 1997 roku przez nurków z kilku regionalnych klubów Arbeitsgemeinschaft Blautopf wymierzyła korytarze i prowadzi dalsze badania.

Dostęp wymaga sprzętu nurkowego i doświadczenia w nurkowaniu jaskiniowym, ponieważ przejścia znajdują się pod wodą i czasami są bardzo wąskie. Dokładne przygotowanie i towarzyszenie doświadczonych nurków są konieczne, aby bezpiecznie poruszać się po systemie.

Jedna z największych komnat w systemie nazywa się Apokalypse i mierzy około 170 metrów długości. Sufit tej komory sięga do 50 metrów wysokości i stanowi jedną z największych znanych podziemnych pustych przestrzeni w regionie.