Poppostein, Dolmen neolityczny w Sieverstedt, Niemcy

Poppostein to wolno stojący dolmen o długości około 2,4 m, którego komora ma 2,2 na 1,0 m i jest ograniczona dwoma kamieniami nośnymi na dłuższych bokach, jednym od północy i niskim kamieniem progowym przy otwartym południowym wejściu. Jedna granitowa płyta nakrywowa, od której pochodzi nazwa, ma 17 małych miseczkowatych wgłębień. Kopiec, który ją przykrywał, zniknął.

Struktura megalityczna została zbudowana między 3500 a 2800 r.p.n.e. jako miejsce pochówku dla populacji prehistorycznych. Dowody archeologiczne wskazują, że pomnik służył społecznościom lokalnym przez wiele pokoleń.

17 zagłębień na granitowej płycie nakrywowej wybito podczas obrzędów kultowych epoki brązu według artykułu duńskiego; niemieccy badacze wiążą je z prehistorycznymi rytuałami lub wiarą w leczniczą moc wykruszonego pyłu kamiennego. Miejsce służyło później jako thing (wiec) Istedsyssels, a nazwa Helligbek (święty potok) przypomina legendarny chrzest Haralda Sinozębego przez biskupa Poppona około 960 roku.

Miejsce znajduje się na wschód od drogi B76 między Flensburgiem a Schleswigiem i pozostaje otwarte dla publiczności przez cały rok bez ograniczeń. Lokalizacja jest narażona na warunki pogodowe, więc odwiedzający powinni ubierać się odpowiednio do zmiennych warunków atmosferycznych.

Nazwa bywa wiązana z biskupem Poppem, który według legendy około 960 roku ochrzcił króla Haralda Sinozębego w pobliskim Helligbæk, dlatego kamień zwie się też chrzcielnym. Germanista Freerk Haye Hamkens wywodził ją natomiast z dolnoniemieckiego Poppe, „dziecko”, lecz mowa ludu w tej okolicy pozostała duńska do XIX wieku, dlatego nazwy terenowe są tu niemal wyłącznie duńskie.