Kościół św. Maurycego w Coburgu, Gotycki kościół w Coburgu, Niemcy

Morizkirche to późnogotycki kościół halowy o długości 62 m i szerokości do 33 m, z długim wschodnim chórem zamkniętym pięcioboczną absydą i sklepieniem krzyżowo-żebrowym. Fasada zachodnia ma dwie nierówne wieże: północną zwieńczoną kopułą cebulastą z latarnią oraz południową, zwaną Rabenturm, która pozostała nieukończona i w 1560 r. została pokryta łupkiem. Nawa to płasko kryta hala o trzech równych wysokością nawach na ośmiu kolumnach, z dwupoziomowymi emporami.

Budowa obecnego kościoła rozpoczęła się około 1310 roku, zastępując wcześniejszą romańską budowlę; najstarszą zachowaną częścią jest wschodni chór ukończony około 1330 roku. W XV wieku zachodni portal z dwiema wieżami zastąpiono obecną konstrukcją z dwiema różnymi wieżami. W latach 1740–1742 wnętrze późnogotyckiej hali przebudowano w stylu barokowym według projektu Johanna Davida Steingrubera.

Kościół stał się kluczowym miejscem historii protestanckiej, gdy Martin Luther głosił tu kazania w 1530 roku, pozostawiając trwały wpływ na tożsamość religijną regionu. Dziś odwiedzający mogą eksplorować przestrzenie, które ukształtowały ten ważny moment niemieckiej reformacji.

Kościół należy do miasta Coburg i służy jako główny kościół protestanckiej wspólnoty św. Maurycego. Na początku 2016 roku był zamknięty z powodu remontu, a w grudniu 2023 roku ponownie otwarto go dla zwiedzających. Grobowiec książęcy znajduje się w prezbiterium, więc dostęp zależy od aktualnych zasad otwarcia, a nie od stałych godzin.

Trzynastometrowy alabastrowy epitafium księcia Johanna Friedricha II, wyrzeźbiony przez Nikolausa Bergnera i ukończony w 1598 roku, zastąpił ołtarz główny na końcu chóru. Organy zbudowane przez Wolfganga Heinricha Dauma w 1740 roku odtworzono i w 1989 roku wyposażono w instrument Karla Schuke.