Bildungs- und Kulturzentrum Frankfurt, Kompleks edukacyjny w dzielnicy Höchst, Frankfurt, Niemcy.

Bildungs- und Kulturzentrum Frankfurt to ukończony w 1975 roku budynek o szkielecie żelbetowym w Höchst. Jego główna część wzdłuż Gebeschusstraße ma około 100 metrów długości i 50 metrów szerokości, z pięciokondygnacyjnym środkiem i dwukondygnacyjnymi skrzydłami, których dachy służą jako tarasy. Główne wejście za pięcioma stopniami prowadzi na mały wewnętrzny dziedziniec doświetlony otworem w dachu.

Poprzednikiem był Volksbildungsheim, powstały w 1927 roku z przebudowy dawnego Höchster Bürgersaal; Bund für Volksbildung szybko przekazał go miastu, a po II wojnie światowej zarekwirowała go armia amerykańska. W 1957 roku przejęła go Saalbau GmbH, a po ostatnim remoncie w 1965 roku miasto kazało go wyburzyć. 1 kwietnia 1972 roku radny ds. szkolnictwa Peter Rhein przedstawił projekt wielofunkcyjnego domu edukacji, wówczas unikalny w Niemczech; pierwsza łopata została wbita 14 października 1972 roku, a nauka rozpoczęła się 4 lutego 1975 roku.

Przydomek Bikuz pochodzi od pełnej nazwy budynku, a szkoła jest często nazywana Bikuz przez mieszkańców, ponieważ imię Friedricha Dessauera otrzymała dopiero w 1982 roku, siedem lat po otwarciu. Kino Filmforum Höchst ma tu swoją siedzibę administracyjną, a na parterze znajduje się centrum biblioteczne Höchst z około 35 000 mediów.

Kompleks znajduje się na skrzyżowaniu Gebeschusstraße i Michael-Stumpf-Straße w północno-zachodniej części Höchst, przy granicy z Unterliederbach; działka sięga na wschodzie niemal do Königsteiner Straße, a od południa ogranicza ją Adelonstraße. Bezpośrednio na południe przylega dworzec Frankfurt-Höchst, a na północy przystanek „Höchst Bahnhof Nordseite” obsługują linie autobusowe 50 i 59 oraz linia regionalna 253. Naprzeciwko mieszczą się Leibnizschule i 17. komisariat policji, na zachodzie urząd celny Höchst.

Przy wmurowaniu kamienia węgielnego w 1972 roku budynek nazwano kpiąco „Kubiz”, grając słowem z jego sześcienną formą; później nazwa Bikuz przylgnęła do całego centrum. Friedrich-Dessauer-Gymnasium, zajmujące drugie i trzecie piętro, otrzymało imię fizyka Dessauera dopiero w 1982 roku, siedem lat po rozpoczęciu nauki.