Kloster Heiligkreuztal, Klasztor cysterski w Altheim, Niemcy.

Kloster Heiligkreuztal to dawna cysterska abadia żeńska w przysiółku Heiligkreuztal gminy Altheim w Górnej Szwabii. Budynki pochodzą głównie z lat 1723–1761, za ksieni Marii Holzapfel, ze sztukateriami Josepha Antona Feuchtmayera z 1754 r. Kościół kryje drewnianą grupę Chrystusa i św. Jana z pierwszej połowy XIV w., a krużganek ma XVI-wieczne malowidła ścienne z 25 portretami ksieni.

Założony w 1227 roku klasztor wywodzi się ze wspólnoty beginek wzmiankowanej już w 1140 roku, przyjętej do zakonu cystersów w 1204 roku. Hrabia Egon von Grüningen-Landau i jego siostra Hailwilgilde sfinansowali budowę, a Hailwilgilde została pierwszą ksienią. Około 1231 roku nazwa zmieniła się z Wasserschapfen na Heiligkreuztal po tym, jak Egon ofiarował fragment Krzyża Świętego. Klasztor rozwiązano w 1803 roku.

Nazwa odnosi się do Świętego Krzyża, symbolu widocznego w projekcie i dekoracji budynku. Wystawiane dzieła sztuki religijnej pokazują, jak tradycje artystyczne ewoluowały przez wieki.

Teren jest generalnie dostępny w ciągu dnia, chociaż wycieczki z przewodnikiem zapewniają lepszy dostęp do wnętrz. Wcześniejsze planowanie pomoże, ponieważ niektóre obszary otwierają się tylko podczas oficjalnych wycieczek.

Biblioteka klasztorna, tworzona za ksieni Marii Holzapfel, liczyła ponad tysiąc tomów; po sekularyzacji biblioteka i archiwum trafiły w większości do Stuttgartu. Najbardziej znanym dziełem jest drewniana grupa Chrystusa i św. Jana, zwana „Johannesminne”, z pierwszej połowy XIV wieku, ustawiona w apsydzie.