Walloon-Dutch Church Hanau, Kościół protestancki w Hanau, Niemcy

Kościół Walijski-Holenderski to budynek kościelny z wczesnego XVII wieku znajdujący się w centrum Hanau, który łączy pozostałości dwóch odrębnych sekcji. Skrzydło walowskie wykazuje oryginalne ruiny, podczas gdy część holenderska została przebudowana po drugiej wojnie światowej.

Pierwsi uchodźcy walońscy przybyli do Hanau już w 1593 r.; hrabia Filip Ludwik II, rządzący od 1595 r., osiedlił tam reformowanych przybyszów z Frankfurtu. Kamień węgielny położono 9 kwietnia 1600 r., a pierwsze nabożeństwo odprawiono 29 października 1608 r. Podwójny kościół służył dwóm wspólnotom, francusko- i niderlandzkojęzycznej; po II wojnie światowej odbudowano tylko mniejszą niderlandzką część.

Wspólnota zachowała własną tożsamość reformowaną i nie przystąpiła do unii hanauerskiej z 1818 roku, dlatego pozostała odrębna od kościoła krajowego. W XIX i na początku XX wieku niemiecki stopniowo wypierał francuski i niderlandzki w nabożeństwach, a od 1945 roku nabożeństwa odprawiane są wyłącznie po niemiecku. W 2021 roku Claus Bury, potomek hugenoty Pierre'a Bury'ego z Troyes, wykonał przy Französische Allee granitową rzeźbę nawiązującą do miedziorytowego planu miasta Matthäusa Meriana z 1632 roku.

Budynek znajduje się w centrum Hanau obok Pomnika Braci Grimm i wita odwiedzających w ciągu dnia bez opłaty wstępu. Można zarezerwować wycieczki z przewodnikiem, aby dowiedzieć się więcej o historii i szczegółach wnętrza.

Kościół powstał jako kościół podwójny: większa część walońska miała kształt dwunastoboku, mniejsza niderlandzka ośmioboku, a obie były wzajemnie wsunięte, z ośmioboczną wieżą pośrodku ściany dzielącej. Po bombardowaniach odbudowano tylko część niderlandzką; część walońska stoi jako otwarta ruina z trzema ostrołukowymi otworami i popiersiem na cokole pod środkowym łukiem.