Opernhaus Wuppertal, Opera w Wuppertalu, Niemcy

Opernhaus Wuppertal to budynek teatralny w centrum Wuppertal-Barmen, pierwotnie zaprojektowany przez Carla Moritza jako Stadttheater Barmen. Zewnętrze łączy elementy neobarokowe i Jugendstil, natomiast wnętrze, odbudowane po 1943 roku, odzwierciedla estetykę lat 1950. z dwiema kondygnacjami widowni zamiast pierwotnych czterech. Kompleks rozbudowano w latach 1970. i gruntownie wyremontowano w latach 2006–2009.

Budynek wzniesiono w 1905 roku według projektu Carla Moritza jako Stadttheater Barmen, łączący neobarok z secesją. W nocy 30 maja 1943 roku został poważnie uszkodzony podczas nalotu na Barmen. Po dyskusjach o rozbiórce ruiny zdecydowano się na jej ponowne wykorzystanie; gmach odbudowano w latach 1954–1956, rezygnując ze „strawnej z trudem" secesyjnej formy, i otwarto 14 października 1956 roku premierą Mathisa der Malera Paula Hindemitha.

Od 1974 roku budynek jest obok elberfeldzkiego Schauspielhaus także sceną Tanztheater Wuppertal Piny Bausch. Do jego spektakli należą Frühlingsopfer (1975), tańczony na scenie pokrytej ziemią, Café Müller (1978) oraz Kontakthof (1978), wystawiany przez zespół w wieku od 58 do 77 lat. Teatr słynie też z wznawiania oper spoza standardowego repertuaru.

Miejsce położone jest w centrum Wuppertalu i jest łatwo dostępne transportem publicznym. Odwiedzający powinni sprawdzić aktualny program przed wizytą, ponieważ oferowane produkcje różnią się w zależności od sezonu i dostępności.

Sąsiednia stacja kolei podwieszanej nosi nazwę Adlerbrücke, przejętą od budynku, ale używaną tylko jako miejscowy dodatek i niekonsekwentnie w rozkładach jazdy. Podczas powodzi w 2021 roku cała dolna scena z kanałem orkiestrowym, maszynerią, instalacją elektryczną i wentylacją znalazła się półtora metra pod wodą; straty oszacowano na od 6 do 10 milionów euro.