Babisnauer Pappel, Pomnik przyrody w Kreischa, Niemcy.

Babisnauer Pappel to topola czarna (Populus nigra) o wysokości 17,3 metra i obwodzie pnia 5,1 metra, rosnąca samotnie na wzgórzu Zughübel. Pień dzieli się na dwa duże pionowe konary; korona jest szeroka i gałęzista, gęstsza po jednej stronie. Obok pnia stoi drewniana wieża widokowa z drabiną i platformą z barierką.

Właściciel majątku Babisnau Johann Gottlieb Becke posadził topolę czarną w 1808 roku jako drzewo graniczne na najwyższym punkcie wzniesienia Zughübel. W 1883 roku właściciel Gießmann chciał ją ściąć, dlatego Gebirgsverein für die Sächsisch-Böhmische Schweiz kupił drzewo za 300 marek 23 marca 1884 roku. Pierwszą cztero- do pięciometrową wieżę widokową z 16 stopniami otwarto 17 maja 1885 roku.

Nazwa nawiązuje do Babisnau, przysiółka Kreischa położonego 800 metrów na wschód. Od 1884 roku drzewo należy do Gebirgsverein für die Sächsisch-Böhmische Schweiz, które kupiło je za 300 marek, aby zapobiec wycięciu. Legenda głosi, że jego kwitnienie, pojawiające się nie co roku, zapowiada bliski koniec wojny; Victor Klemperer zapisał ten wierzenie w Lingua Tertii Imperii. Dwa razy w roku wokół topoli odbywa się Wendelauf, bieg ludowy.

Topola rośnie na odsłoniętym wzniesieniu Zughübel, około 800 metrów na zachód od Babisnau, dostępnym pieszo ścieżkami wśród pól; ponieważ okolica jest użytkowana rolniczo, warto trzymać się ścieżek. Platformę widokową obok pnia osiąga się po schodkach; rozciąga się z niej widok w stronę Drezna i Gór Połabskich. Zasadzony w 1890 roku dąb Bismarcka stoi około dziesięciu metrów dalej.

Topola rośnie na kredowej płycie piaskowcowej, choć jej rodzaj zwykle występuje na wilgotnych nizinach; cienka warstwa lessu pozwala jej rosnąć na wzniesieniu. 8 kwietnia 2006 roku kilka metrów dalej posadzono kolejną topolę czarną wyhodowaną ze sadzonki starego drzewa.