Belvedere, Punkt obserwacyjny w stylu greckiej świątyni w Neubrandenburgu, Niemcy

Belvedere to prostokątny, tynkowany budynek w formie doryckiego prostylosu, położony na stromym północno-zachodnim brzegu nad jeziorem Tollensesee. Jego front zdobią kolumny doryckie, a z podwyższonego miejsca roztacza się szeroki widok na jezioro w stronę zachodniego brzegu, gdzie majaczą kontury greckiej świątyni.

Książę Adolf Friedrich IV kazał tu w 1775 roku zbudować letni dom o konstrukcji szkieletowej i nazwał go Belvedere; później mieściła się w nim pierwsza loża masońska Neubrandenburga, a budynek rozebrano i odtworzono przy Beguinenstrasse. W 1823 roku wielka księżna Marie zastąpiła go nowym domem w formie greckiej świątyni, wzniesionym przez Friedricha Wilhelma Buttela jako cel wycieczek dla córek Luise i Caroline. W latach 1934/35 Heinrich Tessenow przekształcił go w miejsce pamięci poległych w I wojnie światowej z Meklemburgii-Strelitz, która to funkcja już nie istnieje. Budynek restaurowano w 1995 roku oraz w latach 2023–2025, przywracając pierwotną kolorystykę.

Nazwa Belvedere oznacza „piękny widok” i pochodzi od księcia Adolfa Friedricha IV, który tak nazwał swój dom letni z 1775 roku; obecna świątynia powstała w 1823 roku na potrzeby wycieczek jego wnuczek. Dziś budynek służy do organizacji imprez, przyjęć i ślubów, a widok na Tollensesee w stronę zachodniego brzegu uzasadnia tę nazwę.

Budynek znajduje się na stromym zboczu, więc dostęp wymaga wspinaczki i nie jest dostępny dla wózków inwalidzkich. Miejsce jest regularnie używane do imprez i ceremonii, dlatego zaleca się sprawdzenie aktualnych godzin otwarcia w lokalnym biurze turystyki.

Świątynia z 1823 r. zastąpiła zbudowany w 1775 r. przez księcia Adolfa Fryderyka IV szachulcowy dom letni, który później gościł pierwszą lożę masońską Neubrandenburga, Zum gekrönten goldenen Greif, zanim został rozebrany i odbudowany jako dom loży przy Beguinenstraße. W latach 1934/35 Heinrich Tessenow przekształcił Belvedere w miejsce pamięci poległych w I wojnie światowej z Meklemburgii-Strelitz; złożona tam kaseta z odręcznymi listami nazwisk znajduje się dziś w zbiorach muzeum regionalnego.