Bahnhofsbrücke Aue, Most z betonu sprężonego w Aue, Niemcy.

Bahnhofsbrücke Aue to drogowy most sprężony o długości 308 metrów i szerokości 12 metrów, położony na Bundesstraße 169. Jego dziesięć przęseł przekracza Schlemaer Straße, rzekę Zwickauer Mulde, Bahnhofsstraße, tory stacji i Straße Am Bahnhof. Główne przęsło nad torami ma 69 metrów rozpiętości i składa się z 31,5-metrowej belki wiszącej na dwóch wspornikach o długości 18,75 metra.

Budowany od grudnia 1935 roku, był pierwszym w Niemczech mostem belkowym ze sprężonego betonu. Firma Dyckerhoff & Widmann z Drezna zastosowała metodę sprężania opatentowaną w 1934 roku przez Franza Dischingera. 5 czerwca 1937 roku Martin Mutschmann oddał go do użytku jako Adolf-Hitler-Brücke. Po 1945 roku usunięto rzeźby na filarach; w 1993 roku skorodowaną konstrukcję nośną rozebrano i odbudowano w historycznej technologii, kończąc prace w 1995 roku.

Most nosi nazwę od sąsiedniego dworca kolejowego, którego pole torowe przecina głównym przęsłem o rozpiętości 69 metrów. Przy oddaniu do ruchu w 1937 roku otrzymał podczas saksońskiego Gauwoche NSDAP nazwę Adolf-Hitler-Brücke; nazwę tę później zarzucono na rzecz Bahnhofsbrücke. Na końcach mostu stały cztery 10-metrowe obeliski z ubijanego betonu z żeliwnymi godłami państwowymi według projektu radcy budowlanego Hassego; rzeźby na filarach usunięto po 1945 roku i zastąpiono podświetlanymi sześcianami, które z kolei zdemontowano podczas przebudowy w latach 1993–1995.

Most jest codziennie dostępny dla ruchu pojazdu i pieszych bez specjalnych godzin otwarcia. Odwiedzający mogą korzystać z mostu o każdej porze i powinni być ostrożni w stosunku do regularnego ruchu, zwłaszcza podczas szczytu porannego i wieczornego.

Konstrukcja była pionierską w zastosowaniu betonu sprężonego do budowy mostów niemieckich i należy do wczesnych przykładów tej techniki. Ta innowacja inżynierska umożliwiła osiągnięcie dłuższych rozpiętości przy użyciu mniej materiału.