Bahnhof Wandlitzsee, Stacja kolejowa i zabytek architektury w Wandlitz, Niemcy.

Bahnhof Wandlitzsee to dworzec kolejowy w Wandlitz z tradycyjną architekturą brandenburską i bezpośrednim połączeniem do stref plażowych i wodnych. Budynek łączy infrastrukturę kolejową z bezpośrednim dostępem do jeziora i otaczających otwartych przestrzeni.

Stacja Wandlitzsee została otwarta w 1905 roku jako przystanek na żądanie na linii Niederbarnimer Eisenbahn między Berlin-Wilhelmsruh a Groß Schönebeck. Po otwarciu kąpieliska w 1923 roku przystanek rozbudowano w reprezentacyjny dworzec, uroczyście otwarty w 1928 roku. Architekt Wilhelm Wagner, autor także kąpieliska, włączył sąsiednią szosę w założenie.

Nazwa dworca pochodzi od jeziora Wandlitzer See, któremu służy, a otwarte w 1923 roku kąpielisko przyciągało tylu berlińskich wycieczkowiczów, że przystanek z 1905 roku trzeba było rozbudować w pełny dworzec. Dawna poczekalnia służy dziś jako Kulturbahnhof na wystawy i imprezy, a dawna restauracja dworcowa jest wydzierżawiona.

Plac przed dworcem, liczący około 30 na 25 metrów, wyłożony jest drobną kostką brukową i służy jako punkt przybycia; biegnące po obu stronach alejki pergolowe mijają go, przerywa je Prenzlauer Chaussee (B 109), po czym ciągną się aż do brzegu jeziora. Na zachód od szosy pochyła promenada prowadzi do wody, a wzdłuż niej wyznaczono miejsca postojowe dla pojazdów odwiedzających. Dworzec leży na linii RB 27, kursującej co godzinę do Berlin-Karow i Klosterfelde.

Plac przed dworcem, około 30 na 25 metrów, wyłożono drobnym brukiem, a kryte pergole łączące dworzec z kawiarnią plażową stoją na kwadratowych ceglanych filarach rozmieszczonych co pięć metrów. Do zespołu należała też stacja benzynowa z dwoma dystrybutorami i domem obsługi przy Prenzlauer Chaussee 163, używana do lat 60.; po wycofaniu się operatora Minol ulokowała się tam filia Deutsche Post.