Augustinerkirche Gotha, Budynek kościoła w Gotha, Niemcy

Augustinerkirche Gotha jest kościołem halowym z wydłużonym chórem i bez wieży, zbudowanym specjalnie dla zakonu żebrzącego. Wnętrze maksymalizuje otwartą przestrzeń dla wiernych i pozwala światłu obficie wpływać z góry.

Miejsce powstało w 1216 pod panowaniem mniszek cysterskich i przeszło w 1258 roku do zakonników augustiańskich, którzy go rozbudowali i przebudowali. To przejście do innego zakonu przyniosło zmiany, które ukształtowały dzisiejszy wygląd kompleksu.

Kościół zwany jest też Salvatorkirche, a jego nazwa przypomina augustianów-eremitów, którzy przejęli to miejsce w 1258 r., pierwszy dom zakonu w Turyngii. W loży książęcej gipsowy słoń przypomina Order Słonia nadany księciu Henrykowi I przez duńskiego króla Chrystiana I; putta trzymają wstęgi z dewizą księcia „Pietate prudentia et iustitia”.

Kościół stoi przy Klosterplatz 6 na starówce Gothy, a od północy przylega do niego dawny klasztor augustianów. Gotycki krużganek z 1366 r. zachował się w całości i kryje płyty nagrobne przeniesione tu w 1904 r. z dawnego cmentarza Alter Gottesacker. Wnętrze kościoła odrestaurowano w latach 1991–1993.

Większość nagrobków i epitafiów w krużganku przeniesiono tu w 1904 roku z dawnego cmentarza I, zwanego Alter Gottesacker, między dzisiejszą Bohnstedtstraße a Eisenacher Straße. Jedna płyta nosi łacińskie ostrzeżenie „Homo bulla, memento mori!” — człowiek jest bańką, pamiętaj, że jesteś śmiertelny. Odwrócona do ściany strona kamienia pedagoga Johanna Georga Augusta Gallettiego jest poświęcona jego drugiej żonie Wilhelmine.