Bebelplatz, Plac publiczny w Mitte, Niemcy

Bebelplatz to plac w berlińskiej dzielnicy Mitte, założony od 1740 roku jako część Forum Fridericianum Fryderyka Wielkiego według planów Georga Wenzeslausa von Knobelsdorffa w stylu rokoka. Składa się z zielonego terenu na wschód od Opery Państwowej i otwartej utwardzonej powierzchni na zachód od niej, otoczonej przez operę, katedrę św. Jadwigi, Starą Bibliotekę i Stary Pałac. Nawierzchnia tworzy kwadraty o boku 5,20 m z płyt granitowych o wymiarach 51 cm, a między nimi kostki granitowe o boku 10 cm.

Plac został utworzony w 1740 roku zgodnie z projektem Georga Wenzeslaua von Knobelslorfa na rozkaz Fryderyka II w ramach wielkiego królewskiego projektu budowlanego. Miejsce odegrało mroczną rolę podczas ery nazistowskiej, gdy w 1933 roku doszło do spalania książek.

Ludowa nazwa placu, Opernplatz, przetrwała wszystkie oficjalne zmiany, ostatnio w 1947 r. na Bebelplatz od nazwiska socjaldemokraty Augusta Bebla. Co roku studenci Uniwersytetu Humboldtów organizują tu wyprzedaż książek w rocznicę palenia książek z 1933 r. Od 2024 r. tymczasowe instalacje oznaczają też „plac zakładników” dla izraelskich jeńców.

Plac leży po południowej stronie bulwaru Unter den Linden, między Staatsoper, katedrą św. Jadwigi, Starą Biblioteką i Prinzessinnenpalais. Nawierzchnia jest płaska i równa, a Pusta Biblioteka jest wpuszczona w ziemię blisko środka. Pod placem znajduje się dwupoziomowy parking podziemny na 462 miejsca z bezpośrednim dostępem do opery.

Pod placem znajduje się podziemna krypta pamiątkowa z pustymi półkami zaprojektowanymi tak, aby mogły pomieścić dokładnie 20.000 książek, oddając hołd zagubionym dziełom literackim zniszczonym w tym mrocznym okresie. Krypta jest widoczna przez szklany panel w podłodze placu, zapraszając odwiedzających do refleksji nad utratą wiedzy i swobody wyrażania.