Jewish Cemetery, Koblenz, Cmentarz żydowski w Koblencji, Niemcy.

Żydowski cmentarz w Koblencji jest miejscem pochówku z około 400 nagrobkami ułożonymi w rzędach, dokumentującymi praktyki pogrzebowe lokalnej społeczności. Kamienie pochodzą głównie z dziewiętnastego wieku i różnią się rozmiarem i projektem.

W 1303 roku gmina żydowska kupiła pół morgi winnicy od małżeństwa Sifrid i Mechtild von Montabur, by urządzić cmentarz w dzisiejszej dzielnicy Rauental. Po wypędzeniu w 1418 roku z elektoratu Trewiru nagrobki posłużyły jako materiał budowlany, m.in. do chóru kościoła Liebfrauenkirche. Podczas pogromu w listopadzie 1938 roku cmentarz zdewastowano; kamienie wmurowano w schody w Koblenz-Lützel i po 1945 roku zwrócono, kolejne w 2010 roku.

Cmentarz przylega do synagogi, którą nieliczni ocalali urządzili w 1947 roku w dawnej sali pogrzebowej zaprojektowanej przez Carla Schorna w 1925 roku. Kamień pamiątkowy umieszczony w 1995 roku na tylnej ścianie synagogi zastąpił pomnik z 1920 roku poświęcony 23 żydowskim poległym w I wojnie światowej, zniszczony przez nazistów w 1938 roku. Aleja 64 kasztanowców została uznana za pomnik przyrody w 1937 roku.

Cmentarz leży w dzielnicy Rauental, tuż na południe od synagogi, która do 1947 roku służyła jako dom przedpogrzebowy. Teren otacza aleja 64 kasztanowców, objęta ochroną w 1937 roku. Zachodnią połowę podniesiono w 1922 roku o prawie 2 m, dlatego nowsze groby leżą nad starszymi. Ubiór i zachowanie powinny być takie jak na cmentarzu żydowskim.

Gdy w 1922 roku cmentarz był pełny, zachodnią połowę działki podniesiono prawie o 2 m ziemią, dzięki czemu nowe groby znalazły się nad starymi, nie naruszając wcześniejszych pochówków. Aleję ówczesnych 64 kasztanowców uznano za pomnik przyrody w 1937 roku.