Antarctic Technology Offshore Lagoon Laboratory, Pływające laboratorium oceanograficzne w Bergedorfie, Niemcy.

Antarctic Technology Offshore Lagoon Laboratory było pływającym laboratorium oceanograficznym złożonym z trzech zakrzywionych elementów z włókna szklanego o długości 25 m każdy i zanurzeniu zaledwie 38 cm. W pracy tworzyły one podkowę wokół 150 m² wody; do holowania można je było łączyć w długie S. Kadłuby kupiono od firmy „Atoll” Waki Zöllnera.

Instytut funkcjonował od 1982 do 1995 w Instytucie Oceanografii Uniwersytetu w Kilonii i wspierał badania nad życiem morskim. W tym okresie przyczynił się do rozwoju technologii, które zostały później wykorzystane w ekspedycjach polarnych.

Nazwa laboratorium nawiązuje do pływającej wyspy kąpielowej „Atoll” Waki Zöllnera, której kadłuby z włókna szklanego kupiono dla stacji badawczej. Z komputera NeXT przez łącze radiowe wysłano pierwsze w internecie obrazy organizmów morskich, a tam nagrano pierwsze filmy in situ przedstawiające śledzie atlantyckie żerujące na widłonogach.

Trzy elementy z włókna szklanego można było łączyć w długie S do holowania, a podczas pracy otwierać w podkowę wokół około 150 metrów kwadratowych wody. Każdy element miał 25 metrów długości i zanurzenie zaledwie 38 centymetrów, dzięki czemu laboratorium mogło pływać w płytkich wodach przybrzeżnych. Podwodne pomieszczenie z dużymi iluminatorami pozwalało bezpośrednio obserwować i manipulować organizmami.

Instytut wykorzystywał system komputerowy NeXT, który umożliwił opracowanie wczesnych mikroskopów wirtualnych do badania antarktyskiego kryla. Był to przełom w komputerowo wspomaganej wizualizacji organizmów morskich.