Berlin-Neukölln

Berlin-Neukölln to naziemna stacja kolejowa na południowym wschodzie miasta, usytuowana na przecięciu ulic Karl-Marx-Straße i Saalestraße i łącząca kilka linii transportu. Trasy S-Bahn S41, S42, S45, S46 i S47 oraz linia U-Bahn U7 zatrzymują się tutaj i codziennie obsługują pasażerów.

Stacja otworzyła się w 1872 roku pod nazwą Rixdorf i otrzymała swoją obecną nazwę w 1912 roku, gdy dzielnica została przemianowana. Budynek stacji został wybudowany w 1930 roku według projektu architekta Alfreda Grenandra i od tamtej pory określa wygląd tego miejsca.

Budynek stacji kształtuje krajobraz uliczny swoim prostym projektem z lat trzydziestych, który odzwierciedla, jak mieszkańcy i podróżni poruszają się w tej zatłoczonej części miasta.

Stacja jest wyposażona w windy i zapewnia dostęp dla wszystkich pasażerów niezależnie od ograniczeń mobilności. Wskazane jest następowanie znaków i zaplanowanie wystarczająco dużo czasu na orientację, szczególnie przy pierwszych wizytach.

Węzeł transportu odegrał istotną rolę we wczesnej elektryfikacji Berlina i dokumentuje tym samym techniczny rozdział historii miasta. Jego rozwój pokazuje, jak infrastruktura połączyła dzielnicę z większym miastem.

Lokalizacja: Neukölln

Architekci: Alfred Grenander

Oficjalne otwarcie: 1 stycznia 1872

Strona internetowa: https://bahnhof.de/bahnhof-de/Berlin-Neuk%C3%B6lln-1029614

Współrzędne GPS: 52.46917,13.44167

Najnowsza aktualizacja: 8 grudnia 2025 o 20:47