AfE-Turm, Wyburzony wieżowiec w Bockenheim, Frankfurt, Niemcy

AfE-Turm był wieżą o wysokości 116 metrów i 38 kondygnacjach (30 po stronie południowej, 22 po północnej) na kampusie Bockenheim uniwersytetu Goethego. Strona północna mieściła bibliotekę nauk społecznych i sale seminaryjne o półtora raza wyższe niż normalnie; strona południowa – biura o wysokości jednego piętra. Powodowało to półpiętra i skomplikowany układ schodów. Fasada była gęstą siatką cofniętych okien w zwietrzałym szarym betonie, z wystającym daszkiem i ukośnymi betonowymi żebrami u podstawy.

Planowanie zaczęło się na początku lat 60. XX wieku, gdy w 1961 roku kolegium pedagogiczne włączono do uniwersytetu, a Bettinaschule okazała się zbyt mała. Wieżę o wysokości 116 m ukończono w 1972 roku na kampusie Bockenheim; wydziały opuściły ją wiosną 2013 roku. 2 lutego 2014 roku zburzono ją metodą implozji — najwyższy tak wyburzony budynek Europy; w 2021 roku zastąpił ją One Forty West.

Nazwa wieży odnosi się do Wydziału Pedagogiki (AfE), zamkniętego przed otwarciem budynku w 1972 r., ale nazwa pozostała. Studenci prowadzili TuCa (Turm Café) na parterze, dopóki administracja uniwersytetu nie kazała go usunąć policji, by otworzyć kawiarnię Studentenwerk o nazwie C'AfE; od 2007 r. TuCa działało „na wygnaniu” na piątym piętrze.

Wieżę wyburzono 2 lutego 2014 roku, więc nie ma już czego zwiedzać; na jej działce w Senckenberg-Quartier stoją dziś One Forty West i Senckenberg Tower. Wewnątrz półpiętra między wyższą częścią seminaryjną a biurową utrudniały orientację, a przy siedmiu windach czekano nawet piętnaście minut.

Nazwa przetrwała swój cel: AfE oznaczało Abteilung für Erziehungswissenschaft, lecz ten wydział pedagogiki zamknięto przed otwarciem w 1972 roku i nigdy się nie wprowadził. Nazwę zachowano. Budynek projektowano dla 2500 studentów, a od początku korzystało z niego kilkakrotnie więcej osób, dlatego siedem wind miało kolejki do piętnastu minut.