St. Odile, Sanktuarium leśne w dzielnicy Waldsee, Fryburg, Niemcy.

St. Ottilien to otynkowana na biało kaplica z wysokim dachem z szarych gontów, stojąca na leśnej polanie na wysokości 480 m w górnym wąwozie St. Ottilien. Fasada ma wysunięty szczyt z małym kwadratowym okienkiem, łukowe drewniane drzwi w kamiennej oprawie, wnękę z figurą i wysokie okna łukowe z ciemnymi szprosami. Wzdłuż ściany biegnie brunatny kamienny cokół, a źródło jest dziś włączone do wnętrza budowli jako grota.

Pierwsza kaplica została wybudowana w 679 roku, a następnie przebudowywana w 1100 i 1503 roku, z głównymi restauracjami po zniszczeniach dokonanych przez szwedzkie siły w 1632 roku. Struktura przetrwała wiele okresów zniszczenia i odbudowy na przestrzeni swojej długiej historii.

Kaplica jest poświęcona świętej Odylii, przedstawianej z pastorałem ksieni i księgą, na której leżą dwa lub trzy oczy — znak, że urodziła się niewidoma i wzywa się jej przy chorobach oczu. Kościół zbudowano obok źródła, którego woda zawierająca radon miała łagodzić dolegliwości oczu; w 1714 roku źródło włączono do budowli jako grotę i jest ono dostępne przez kościół.

Kościół można osiągnąć poprzez wjazd bez pojazdów lub podążając ścieżką krzyża, która rozpoczyna się na Kartäuserstraße i prowadzi w górę. Lokalizacja wymaga pewnego spaceru, dlatego odwiedzający powinni nosić wygodne buty.

Kaplica nie ma wieży, tylko sygnaturkę z 58-kilogramowym brązowym dzwonem odlanym w 1892 roku przez fryburskiego ludwisarza Johanna Baptista Kocha i nastrojonym na dźwięk a″; dzwoni się nim ręcznie. Źródło wewnątrz utrzymuje budynek w wilgoci, dlatego zamontowano automatyczną wentylację okienną, a nowe ławki mają podgrzewane poduszki.