Alte Burg in Lage, Średniowieczny zamek w Lage, Niemcy.

Alte Burg w Lage był domem o konstrukcji szkieletowej zbudowanym w latach 1618/19, o wymiarach około 19,6 na 9,3 metra, z dużą centralną sienią (Diele), ogrzewaną izbą i tylną salą. Stał na skrzyżowaniu Lange Strasse i Friedrich-Petri-Strasse, w pobliżu rzeki Werre. Budynek rozebrano w 2004 roku z powodu złego stanu technicznego; teren jest obecnie chroniony jako zabytek archeologiczny.

Miejsce jest poświadczone od XIV wieku: dokumenty nazywają je Haus zur Lage lub Steinwerk, domem kamiennym otoczonym fosą; został zdobyty podczas zatargu eversteińskiego (1404–1409). W 1532 dom przeszedł jako lenno na rodzinę von Barkhausen, a w 1589 wrócił do władcy, który urządził w nim siedzibę i urząd wójtów Lage. Zastępujący go budynek szkieletowy wzniesiono w 1618/19; w 1716 wójt Hermann Henrich Brandt kupił go od hrabiego Friedricha Adolpha zur Lippe. Miasto nabyło go w latach 80. XX wieku, wpisało do rejestru zabytków i rozebrało w 2004 z powodu zniszczenia; w latach 2014–2015 prowadzono wykopaliska.

Budynek długo służył jako siedziba wójtów (Vögte) z Lage, a nazwa „Alte Burg” to ludowy przydomek, nie dowód istnienia zamku w tym miejscu. Starsze plany katastralne określają posiadłość jako „Freier Hof”. Pobliskie przejście przez Werre i rozebrany w latach 60. XX w. młyn wodny podsycały przypuszczenie, że stał tu niegdyś zamek Lage.

Dom szachulcowy rozebrano w 2004 roku, więc na skrzyżowaniu Friedrich-Petri-Straße i Lange Straße nie stoi już żaden budynek; teren jest obecnie chronionym zabytkiem archeologicznym. W latach 2014–2015 prowadzono tam wykopaliska, a podczas prac restauratorskich odsłonięto relief ziemny. Strumień Werre płynie tuż na zachód od działki, w pobliżu miejsca młyna wodnego rozebranego w latach 60. XX wieku.

Budynek nie był kamiennym zamkiem, lecz urzędową rezydencją o konstrukcji szkieletowej, datowaną dendrochronologicznie na 1618/19. Jego południowo-wschodni szczyt miał pierwotnie wielką bramę prowadzącą do sieni z Flettküche; ściany piwnicy z kamienia łamanego do 55 cm były ledwie zagłębione z powodu wysokiego poziomu wód gruntowych. Rozebrany w 2004 r., teren jest dziś chronionym Bodendenkmalem, a wykopaliska z lat 2014–2015 odsłoniły relief podłoża.