Klosterkirche, Klasztor cysterski w Burkardroth, Niemcy.

Kościół klasztorny św. Błażeja w Frauenroth to zachowana nawa główna dawnego kościoła cysterek, romańska hala z półkolistymi ślepymi arkadami, lancetowymi oknami, sygnaturką i okrągłą apsydą. Płasko kryta nawa prowadzi do gotyckiego chóru ze sklepieniem krzyżowo-żebrowym; jedynie po stronie północnej można się domyślać pierwotnej trójnawowej bazyliki z nawami bocznymi i transeptem.

Klasztor został założony w 1231 roku i funkcjonował jako społeczność cystersów przez ponad 300 lat. Jego funkcja religijna skończyła się w 1574 roku, kiedy wspólnota została rozwiązana i budynek stracił swój pierwotny cel.

Miejsce to było opactwem cysterek, a nie klasztorem mnichów; kościół jest poświęcony św. Błażejowi, a opactwo św. Jerzemu i Wszystkim Świętym. Legenda o zasłonie (Schleiersage) mówi, że Beatrix de Courtenay ślubowała ufundować klasztor tam, gdzie spadnie jej porwana przez wiatr zasłona. Wieś Frauenroth powstała dopiero po 1691 r., gdy majątek sprzedano ośmiu chłopom.

Kościół stoi we wsi Frauenroth, części gminy Burkardroth na wschodnim skraju bawarskiej Rhön. Zachowało się tylko nawy środkowej dawnego kościoła klasztornego, dlatego budowla jest mniejsza niż pełny zespół klasztorny. Punkt widokowy z krucyfiksem powyżej wsi pozwala ogarnąć wzrokiem to miejsce i otaczające je pola.

Nagrobek fundatorów, wyrzeźbiony w trzeciej ćwierci XIII wieku, należy do najlepszych wczesnogotyckich rzeźb nagrobnych w regionie i bywa łączony stylistycznie z Mistrzem z Naumburga oraz z dziełami w Strasburgu. Historyk sztuki Georg Dehio uważał te figury, mimo barokowego przekształcenia głów, za niedoścignione w poetyckiej idealizacji dworskiej szlachetności.