Katedra Świętego Zbawiciela, Najświętszej Maryi Panny i św. Willibalda w Eichstätt, Gotycka katedra w Eichstätt, Niemcy.
Katedra w Eichstätt to trójnawowa hala kościelna z białą wieżą zachodnią zwieńczoną dwiema ciemnymi iglicami ze złotymi kulami i okrągłym zegarem z czarnymi cyframi. Długi korpus ma stromy brązowy dachówkowy dach, szczyt z dużym ostrołukowym oknem i małą ośmioboczną wieżyczkę. Budowla ma 98 metrów długości.
Św. Willibald wzniósł tu pierwszy kamienny kościół w VIII wieku; część jego murów zachowała się w wschodnim chórze. Biskup Heribert od 1022 r. zastąpił kompleks karolińsko-ottoński, a biskup Gundekar II w 1060 r. poświęcił nową nawę i chór. Obecna hala kościelna powstała od 1256 r., północny portal główny nosi datę 1396, a barokową fasadę zachodnią Gabriela de Gabrieli dodano w latach 1716–1718.
Pełne wezwanie obejmuje Najświętszą Maryję Pannę, św. Willibalda i św. Zbawiciela; Willibald założył diecezję, a jego relikwie przeniesiono do wczesnogotyckiego chóru zachodniego od 1256 r. W 1745 r. diecezja obchodziła tysiąclecie i biskup Johann Anton II ufundował rokokowy ołtarz na początku Willibaldschor. Przy katedrze działa muzeum skarbca katedralnego i diecezjalne.
Katedra znajduje się w centrum miasta i służy jako łatwy punkt orientacyjny. Odwiedzający powinni zarezerwować czas na dokładne zbadanie szczegółów architektonicznych i przygotować się na nierówne podłogi w środku budynku.
Katedra ma 18 dzwonów rozmieszczonych w dwóch wieżach, co stanowi jedną z największych kolekcji dzwonów kościelnych w Niemczech. Najstarszy, Frauenglocke, pochodzi z początku XIV wieku; Sterbeglocke, zwany Klag, waży około 120 kg i bije tylko po śmierci członka wspólnoty katedralnej.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 94 032 współtwórców z całego świata.
