Normalnull, System pomiaru wysokości w Berlinie, Niemcy

Normalnull był systemem odniesienia wysokościowego w Niemczech, który ustalał punkt zerowy dla pomiarów wysokości i głębokości na całym terytorium kraju. System przenosił dane geodezyjne z wodowskazu amsterdamskiego do punktu w Berlinie i tworzył zunifikowaną podstawę do prac topograficznych.

W roku 1878 geodeci przenieśli wodowskaz amsterdamski do Nowego Obserwatorium Berlińskiego i stworzyli techniczną podstawę krajowego systemu odniesienia. Rok później oficjalnie ustanowiono Normalhöhenpunkt, który służył jako punkt odniesienia dla pomiarów wysokości w Niemczech aż do wprowadzenia systemu następcy Normalhöhennull.

Tabliczka na zdjęciu nosi napisy HÖHENMARKE, 138,880 i KORNMARK-ULL; to znak wysokościowy sieci austriackiej, a nie niemiecki znak NN. W Niemczech skrót mNN pozostał w mowie potocznej określeniem metrów nad poziomem morza, także po zastąpieniu NN przez NHN w 1993 roku. W NRD w 1956 roku NN zastąpiono zerem wysokościowym opartym na wodowskazie w Kronsztadzie, około 14 cm wyższym, lecz Berlin Wschodni, Reichsbahn i śródlądowe drogi wodne nadal używały wysokości NN.

Projekty budowlane i geodezyjne w Niemczech obecnie używają systemu następcy Normalhöhennull do określania wysokości terenu i różnic wysokości. Inżynierowie i kartografowie nadal odnoszą się do tej ustandaryzowanej podstawy dla dokładnych obliczeń topograficznych.

Punkt odniesienia znajdował się 37 metrów poniżej oznaczonego Normalhöhenpunkt i istniał tylko jako wartość obliczona bez fizycznego oznaczenia. Ta niewidzialna płaszczyzna odniesienia umożliwiała uniknięcie ujemnych wartości wysokości w północnych Niemczech i upraszczała prace geodezyjne na obszarach położonych niżej.