Normalnull

Normalnull był systemem odniesienia wysokościowego w Niemczech, który ustalał punkt zerowy dla pomiarów wysokości i głębokości na całym terytorium kraju. System przenosił dane geodezyjne z wodowskazu amsterdamskiego do punktu w Berlinie i tworzył zunifikowaną podstawę do prac topograficznych.

W roku 1878 geodeci przenieśli wodowskaz amsterdamski do Nowego Obserwatorium Berlińskiego i stworzyli techniczną podstawę krajowego systemu odniesienia. Rok później oficjalnie ustanowiono Normalhöhenpunkt, który służył jako punkt odniesienia dla pomiarów wysokości w Niemczech aż do wprowadzenia systemu następcy Normalhöhennull.

Niemieccy inżynierowie i geodeci zintegrowali ten standard pomiarowy w swoich praktykach zawodowych, wpływając na rozwój infrastruktury.

Projekty budowlane i geodezyjne w Niemczech obecnie używają systemu następcy Normalhöhennull do określania wysokości terenu i różnic wysokości. Inżynierowie i kartografowie nadal odnoszą się do tej ustandaryzowanej podstawy dla dokładnych obliczeń topograficznych.

Punkt odniesienia znajdował się 37 metrów poniżej oznaczonego Normalhöhenpunkt i istniał tylko jako wartość obliczona bez fizycznego oznaczenia. Ta niewidzialna płaszczyzna odniesienia umożliwiała uniknięcie ujemnych wartości wysokości w północnych Niemczech i upraszczała prace geodezyjne na obszarach położonych niżej.